YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/2574
KARAR NO : 2007/8428
KARAR TARİHİ : 01.10.2007
Davacı … ( Bankapital A.Ş.) vek. Av. …ile davalılar 1- ….., ve Tic. A.Ş. 2- …vek. Av. … aralarındaki itirazın iptali davası hakkında İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 05.10.2005 gün ve 210- 575 sayılı hükmün davalılardan …vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
– K A R A R –
Dava, Genel Kredi Sözleşmesini kefil olarak imzalayan davalılar hakkında girişilen icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.
Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece fazlaya ilişkin hak saklı kalarak davalıların İstanbul 7.İcra Müdürlüğünün 2000/23106 sayılı dosyasındaki takibe yaptıkları itirazlarının kısmen iptaline, takibin 5.307.410.60 YTL üzerinden 3.267.574.15 YTL asıl alacağa takip tarihinden itibaren %255 temerrüt faizi yürütülerek %5 gider vergisi ile birlikte talepnamedeki diğer koşullarla devamına, hesap olunan %40 inkar tazminatı tutarı (2.122.964.24) YTL’nin davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ……., tarafından adli müzaharet talepli olarak temyiz edilmiştir.
Yerel mahkeme tarafından temyiz eden vekilinin adli yardım talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle reddine karar verildikten sonra temyiz harç ve giderlerinin yatırılması konusunda HUMK.nun 434/3.maddesi uyarınca temyiz eden vekiline muhtıra gönderilmiş, ancak muhtıra tebliğine rağmen temyiz harcının yatırılmadığı anlaşılmıştır.
Uygulamada adli yardımın en geç dava sırasında yapılabileceği kabul edilmektedir. Hükümden sonra kanun yollarına müracaat için adli yardım kararı verilemez.(Yargıtay 8.H.D, 26.12.1960 tarih, 6937/8506 sayılı Kararı, Prof.Dr.Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usuli 5.baskı, 1991 Cilt 4, sayfa 3757) .Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin adli müzaharet talebi yerinde olmadığından mahkemece bu talebin reddedilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.
HUMK.nun 434/3.maddesi uyarınca verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkemece kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilir. Ancak yerel mahkemenin bu yönde bir karar vermeden dosyayı Yargıtaya göndermesi durumunda 1.6.1990 tarih ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da bu konuda karar verilebilir.
Hal böyle olunca temyiz eden davalı vekilinin temyiz isteminin reddi gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz eden davalı vekilinin temyiz isteminin HUMK.nun 434/3.maddesi uyarınca REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 1.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.