YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/14283
KARAR NO : 2022/17705
KARAR TARİHİ : 22.12.2022

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ : Marmaris 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasında mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 18.04.2019 günlü karara karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan incelemede; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
K A R A R
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanun’un 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2022 yılı için 107.090,00 TL’dir.
HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri  107.090,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.
Somut olayda davacı vekilince, davacının sigortalısı için ödenen 7.377,00 TL’nin rücuen davalıdan tahsili talep edilmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, anılan kararın istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş, bölge adliye mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Buna göre temyize konu edilen miktar, yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde bölge adliye mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp davacı vekilinin, temyiz dilekçesinin HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin HMK 362/1-a maddesi gereğince REDDİNE, HMK 373. maddesi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 22.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.