YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/4154
KARAR NO : 2023/639
KARAR TARİHİ : 25.01.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2020/3 E., 2021/426 K.
vekili Avukat …
DAVA TARİHİ : 29.01.2016
HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul
Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tarım bağ-kur tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili özetle; müvekkilinin murisinin 23.12.2008-02.03.2013 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 19.03.2013 tarihli ve 2013/82 E. 2014/401 K., sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Birinci Bozma Kararı
1.Mahkeme kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
2.Dairemizin 24.12.2015 tarihli ve 2014/21655 E. 2015/23059 K. sayılı ilamında; yapılan tevkifata ilişkin olarak ancak o döneme ilişkin sigortalılığın kabul edilebileceğini, sonraki dönem yönünden eksik araştırma yapıldığı gerekçesiyle karar bozulmuştur.
B. İkinci Bozma Kararı
1. Bozmaya uyan Mahkemece verilen 11.05.2017 tarihli ve 2016/31 E. 2017/132 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karara karşı taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.
2. Dairemizin 13.02.2018 tarihli ve 2017/5681 E. 2018/894 K. sayılı ilamında; usulüne uygun kısa karar oluşturulmaksızın gerekçeli karar yazıldığı gerekçesiyle karar bozulmuştur.
C. Üçüncü Bozma Kararı
1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 27.09.2018 tarihli ve 2018/213 E. 2018/341 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karara karşı davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.
2. Dairemizin 02.10.2019 tarihli ve 2018/7301 E. 2019/6901 K. sayılı ilamında; ilk bozma ilamında belirtilen hususların yerine getirilmediği gerekçesiyle karar bozulmuştur.
D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, “…’den 23.12.2008 tarihinde yapılan tevkifat kesintisi dışında başka yapılan tevkifat kesintisi bulunmamaktadır. Herhangi bir kuruluşa ürün teslim ettiğine dair belge de bulunmamaktadır. Kendisi 02.03.2013 tarihinde vefat etmiştir. Tüm yazı cevapları, bilirkişi raporları, dinlenilen tanıklar bir bütün olarak değerlendirildiğinde, …’ün tevkifat kesintisini takip eden aybaşı olan 01.01.2009 tarihi itibariyle 5510 sayılı Kanunun 4/1-b maddesi kapsamında tarım Bağ-Kur sigortalılığının başlatılması gerekeceği ve 01.01.2009-31.12.2009 tarihleri arasında 5510 sayılı Kanunun 4/1-b maddesi kapsamında tarım Bağ-Kur sigortalısı kabul edilmesi gerektiği anlaşılmıştır. Aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. ” gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, aleyhe yargılama giderleri olmaması gerektiği ile lehe vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, tarım Bağ-Kur sigortalılığın tespiti hususundadır.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 2926 sayılı Kanun’un 2 ve 3 ncü maddesi
3. Değerlendirme
1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2.Davada, kısmen kabule karar verildiği halde davalı Kurum vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması ile harçtan muaf olan davalı Kurumun yargılama giderleri arasında olan 48,60 TL lik başvuru ve peşin harçtan sorumlu tutulması bozmayı gerektirir.
3.Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanunun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Kanunun 438 inci maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1-Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinin sonuna gelmek üzere “Davalı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan AAÜT ne göre hesap ve takdir olunan 4080 TL maktu ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” ibaresinin yazılmasına,
2- Hüküm fıkrasının (4) numaralı bendindeki “1537,90 TL yargılama giderinin” ibaresinin silinerek yerine, “1537,90 TL yargılama giderinden 48,60 TL lik harcın mahsubu ile bakiye 1489,30 TL yargılama giderinin” ibaresinin yazılmasına,
3- Hükme yeni bir bent eklenerek “48,60 TL harcın istek halinde davacıya iadesine” ibaresinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,
25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
…