YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10620
KARAR NO : 2023/1844
KARAR TARİHİ : 10.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Nallıhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2015/5 Esas, 2015/237 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği,
2. Nallıhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2015/5 Esas, 2015/237 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 22.12.2020 tarihli ve 2020/13977 Esas, 2020/19800 Karar sayılı bozma ilamı ile basit yargılama usulü yönünden yeniden değerlendirilme yapılması gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği,
3. Bozma sonrası Nallıhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2021/17 Esas, 2021/280 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri; Sübuta ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve vesaireye ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde sanığın, kendisine hakaret ettiğinden bahisle çıkan tartışmada katılana yumruk atmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Katılanın yaralanmasına ilişkin Beypazarı Devlet Hastanesinden alınan 07.12.2014 tarihli rapor, katılanın aşamalardaki tutarlılık gösteren anlatımları, tutanaklar, sanığın tevilli ikrarı, hukuki süreç başlığında (2) numaralı bentte gösterilen Yargıtay bozma ilamı, yargılama sürecine ait tüm belgeler dosya arasında bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
A. Sübut
Katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, bu beyanla uyumlu adli rapor içeriğine göre sanığın eyleminin sübuta erdiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz sebebi yönünden;
Sanığın kasıtlı suçtan dolayı tekerrüre esas mahkumiyetinin bulunması ve suç işleme hususunda eğilimleri nedeniyle yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmaması nedeniyle sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına karar verildiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
C.Vesair
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nallıhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2021/17 Esas, 2021/280 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.04.2023 tarihinde karar verildi.