Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/9815 E. 2023/1623 K. 04.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9815
KARAR NO : 2023/1623
KARAR TARİHİ : 04.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Suluova Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 13.01.2016 tarihli ve 2015/468 Esas, 2016/49 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Suluova Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 13.01.2016 tarihli ve 2015/468 Esas, 2016/49 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 05.12.2019 tarihli ve 2019/14839 Esas, 2019/22419 Karar sayılı kararıyla;
”a)Tekerrüre esas alınan ilamda uzlaşma hükmünün uygulanıp uygulanmadığının araştırılması,
b)Hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması..”
Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Suluova Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 07.10.2021 tarihli ve 2021/574 Esas, 2021/622 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanununun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Alem müzikhol isimli mekana eğlenmek amacıyla giden sanığın alkolünde verdiği etkiyle … hareketler sergilemesine işyeri sahibi olan mağdurun tepki gösterdiği, çıkan tartışmada sinirlenen sanığın kesici bir cisimle eline vurduğu mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Mağdur aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı inkar etmiş, sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Suluova Devlet Hastanesi’nce tanzim olunan 14.05.2015 tarihli raporda, ”Sol avuç içerisinde 5 cm.lik yüzeysel cilt kesisi mevcut olup basit tıbbî müdahale ile iyileşir nitelikte olduğu..” tespitlerine yer verilmiştir.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Sübut Yönünden
Mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanlarını destekleyen adlî muayene raporunun içeriği nazara alındığında sanığın üzerine atılı suç sabit olduğundan mahkumiyetine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Suluova Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 07.10.2021 tarihli ve 2021/574 Esas, 2021/622 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2023 tarihinde karar verildi.