YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9999
KARAR NO : 2023/1700
KARAR TARİHİ : 06.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 asıl karar tarihli, 02.05.2016 Ek karar tarihli ve 2015/764 Esas, 2016/340 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdurlar … ve …’a yönelik kasten yaralama suçundan, ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/764 Esas, 2016/340 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin (Birleşen) 05.10.2020 tarihli ve 2020/8229 Esas, 2020/12563 Karar sayılı kararı ile; 5271 Kanun’un 251 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkrasındaki düzenleme gereği basit yargılama usulü yönünden ve 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin yeniden değerlendirilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2020/1356 Esas, 2021/685 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdurlar … ve …’a yönelik kasten yaralama suçundan, ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 5271 Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin,13.04.2021 tarihli ve 2020/1356 Esas, 2021/685 Karar sayılı kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2021 tarihli ve 2021/996 Esas, 2021/1941 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdurlar … ve …’a yönelik kasten yaralama suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; temyiz etme iradesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ve mağdurların, … H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu hükümlüleri oldukları, sanık …’nin mağdurlar … ve …’a sopa ile vurarak darp edip mağdur …’i basit tıbbî müdahale giderilebilecek mahiyette yaraladığı, mağdur …’ın yarasının ise basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir, mağdur ve tanıkların olay oluşuna uygun beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. … Adlî Tıp Şube Müdürülüğünün 02.10.2015 tarihli raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
1. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2021 tarihli ve 2021/996 Esas, 2021/1941 Karar sayılı kararında, bozma ilâmının gereklerinin yerine getirilmesi nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2021 tarihli ve 2021/996 Esas, 2021/1941 Karar sayılı kararında sanık tarfından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.04.2023 tarihinde karar verildi.