YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4937
KARAR NO : 2023/4431
KARAR TARİHİ : 05.04.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Zimmet (iki kez)
HÜKÜM : Mahkumiyet (iki kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Başvurularının içeriğine göre incelemenin katılan vekilinin vekalet ücretine hasren, müdafin ise sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Zimmet suçunun 5237 sayılı TCK’nın Millete ve Devlete Karşı Suçlar başlıklı Dördüncü Kısmının Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar başlıklı Birinci Bölümünde düzenlendiği, 08/07/2005 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5277 sayılı Kanun’un 6. maddesiyle 43. maddenin birinci fıkrasına “mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır” cümlesinin eklenmesi ve bahse konu suçun TCK’nın 43. maddesinin son fıkrasında sayılan suçlar arasında yer almaması nedenleriyle, zimmet fiillerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında olarak değişik zamanlarda aynı kuruma karşı birden fazla işlenmesi durumunda, zincirleme tek suç kabul edilerek belirlenen cezanın 43. madde uyarınca artırılması gerektiği, bu itibarla hukuki kesinti oluşturan iddianame tarihinden evvel tüm eylemlerin teselsülün içerisinde değerlendirilmesi gerekeceği, suç tarihinde Çukurova Dr. Aşkım Tüfekçi Devlet Hastanesinde Adli Vaka Servisinde memur olarak görev yapan sanığın, müteveffa Ahmet Kuyaş’ın üzerinden çıkan 4.910 TL ile hasta …’nun cüzdanında bulunan 500 TL parayı tutanakla teslim aldığı halde ilgililerine teslim etmeyerek zimmetine geçirdiği anlaşılan somut olayda, hukuki kesinti bulunmayan eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme zimmet suçunu oluşturduğu halde yazılı şekilde iki kez atılı suçtan cezalandırılması suretiyle fazla ceza tayini,
Zimmete konu toplam 5.410 TL’nin, suç tarihindeki ekonomik koşullara ve Dairemiz uygulamalarına göre değer azlığı sınırında kalması nedeniyle sanık hakkında TCK’nın 249. maddesinin uygulanması gerektiğinin nazara alınmaması,
Sanığın toplam zimmet miktarını kovuşturma aşamasında ödediği anlaşıldığı halde, hakkında TCK’nin 248/2-2. cümlesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması yerine 1/2 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,
Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının Resmi Gazete’nin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı nüshasında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK’nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılması lüzumu,
Yüklenen zimmet suçlarını TCK’nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında, 53/5. maddesi uyarınca, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasına rağmen kamu davasında kendisini vekille temsil ettiren katılan … lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,
Kanuna aykırı, katılan bakanlık vekili ile sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 05/04/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.