Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2007/4988 E. 2007/7478 K. 13.07.2007 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/4988
KARAR NO : 2007/7478
KARAR TARİHİ : 13.07.2007

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, davalının müflis … A.Ş’nin alacaklısı olup alacaklarını iflas masasına yazdırdığını, davalının sıra cetveline kaydedilen alacakları ödenmeden önce 23.6.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4389 sayılı Bankalar Yasasının geçici 3.maddesi uyarınca TMSF tarafından müflis bankadan olan alacaklarından düşülmek üzere taahhütname alınarak ödeme yapıldığını, fon tarafından yapılan ödemeler düşüldükten sonra iflas masasından ödeme yapılması gerekirken sehven yapılan hesaplama ile davalıya 3.402.304.910.TL’nin mükerrer olarak ödendiğinin tespit edildiğini belirterek , bu miktarın 28.11.2001 ödeme tarihinden yasal faizi ve %250 cezai şartla birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, fazla ödemenin hangi hesaplar neticesinde oluştuğunun anlaşılamadığını davacı tarafın kendi kusurundan kaynaklanan mükerrer ödemeden dolayı %250 cezai şart istenemeyeceğini, davacı tarafça matbu olarak hazırlanan muvafakatname ve taahhütnamelerin irade fesadı ile imzalatıldığını müvekkiline fazla ödeme yapılmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalının müflis bankadaki mevduat alacağı yönünden sıra cetveli tanzim edilirken TMSF tarafından ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılmadan kendi kusurlu davranışı ile mükerrer ödeme yaptığı, 28.11.2001 tarihinde davalı alacaklıya imzalatılan taahhütnamenin gerçek iradeyi yansıtmadığı, irade fesadına dayalı olup hukuken geçerli olmayacağı, bu taahhütname kapsamında davalıdan istenen cezai faizin fahiş ve MK.nun 2.maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 3.402.304.910.TL alacağın 28.11.2001 tarihinden itibaren %60 ve değişen oranda yasal reeskont faizi ile davalıdan istirdadına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacının, davadan önce davalıya gönderdiği 19.6.2002 tarihli ihtarnamede, sehven mükerrer ödenen 3.042.304.910.TL’nin 3 gün içinde ödenmesi talep edilmiş, olup, ihtarnamenin 22.6.2002 tarihinde tebliğ edildiği davalı beyanından anlaşılmaktadır.
Bu durumda mahkemece, ihtarnamenin tebliğ tarihine 3 günlük sürenin ilavesiyle bulunan tarihte davalının temerrüde düşürüldüğü gözetilmeden 28.11.2001 ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru değildir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.