YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8394
KARAR NO : 2023/1064
KARAR TARİHİ : 07.03.2023

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. Cumhuriyet Başsavcılığının 06.05.2015 tarihli ve 2015/2365 Esas, 2015/2151 İddianame numaralı iddianamesi ile sanıklar … ve … hakkında şikâyetçiye yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h maddesi ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/1. maddesi gereğince cezalandırılmalarına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi istemiyle kamu davaları açılmıştır.
2…. 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2016 tarihli ve 2015/1063 Esas, 2016/541 Karar sayılı kararı ile sanık … hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/1, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 52/4. maddesi uyarınca cezasının 20 eşit taksitle tahsiline, temyiz kapsamı dışında kalan sanık … hakkında ise atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; hakkında kurulan hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR
Dosya kapsamına ve olay yerini gören güvenlik kamera görüntülerine ait 18.07.2014 tarihli CD çözüm tutanağı içeriğine göre; sanığın, olay günü saat 06.10 sıralarında Suriye uyruklu şikâyetçinin kaldığı tek odalı yere gelerek, şikâyetçinin içeride uyuduğu sırada açık olan kapısından girip şikâyetçiye ait, içerisinde nüfus cüzdanı, 160 euro, 350 dolar ve 1.300,00 TL para ve Samsung marka cep telefonu bulunan kapri şeklindeki pantolonunu alarak olay yerinden ayrıldığı anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2016 tarihli ve 2015/1063 Esas, 2016/541 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.