YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6176
KARAR NO : 2023/1674
KARAR TARİHİ : 01.03.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak yeniden kurulan mahkûmiyet
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.06.2017 tarihli ve 2017/91 Esas, 2017/148 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 24.09.2019 tarihli ve 2017/2215 Esas, 2019/1430 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
A. Suçun unsurlarının oluşmadığına,
B. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
C. Sanığın üzerinde, motosikletinde ve konutunda yapılan aramanın hukuka aykırı olduğuna, delillerin hükme esas alınmaması gerektiğine,
D. Tanığın kovuşturma aşamasındaki beyanı yerine soruşturma aşamasındaki beyanının hükme esas alınmasının 5271 sayılı Kanun’un 217 nci maddesinin birinci fıkrasına aykırı olduğuna,
E. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair hakkında istihbari bilgi bulunan sanığın, motosiklet üzerinde bekler vaziyette görülmesi üzerine yanına gidilerek üzerinde suç unsuru olup olmadığının sorulduğu, sanığın montunun cebinde bulunan esrar kırıntıları ile motosikletinde bulunan üç parça halinde esrarı ve teraziyi rızaen teslim ettiği olayda;
İstihbari bilgi ve yakalama neticesinde sanıkta üç parça esrar ile esrar bulaşıklı terazinin ele geçmesi karşısında, sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilerek suça konu uyuşturucu maddeyi ticaret amacıyla bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın üzerinde ele geçen uyuşturucu maddenin miktarı itibariyle uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun işlendiğine ilişkin yeterli delil oluşturmayacağı, sanığın hakkında alınmış bir arama kararı bulunmadığı aşamada motosikletinde bulunan uyuşturucu maddeyi rızaen teslim ederek suçunun ortaya çıkmasına yardımcı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak etkin pişmanlık hükümleri uygulanmak suretiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, arama kararı hukuka uygun olmakla birlikte suça konu uyuşturucu maddenin henüz arama kararı alınmadan önce sanık tarafından rızaen teslim edilmesi sonucu ele geçirildiği, bu hususun istinaf aşamasında gözetilerek etkin pişmanlık hükümleri uyarınca sanığın cezasından indirim yapıldığı, tanık …’in beyanlarının suçun sübutuna etkisi olmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya
kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 24.09.2019 tarihli ve 2017/2215 Esas, 2019/1430 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bodrum Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,01.03.2023 tarihinde karar verildi.