YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/6897
KARAR NO : 2007/457
KARAR TARİHİ : 26.01.2007
Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacılar vekili, müvekkillerince davalı şirketten satın alınan mallara karşılık 2.750.000.000.TL: bedelli çek keşide edilerek verilmiş ise de, malların ayıplı olduğunun saptandığını ve çekin bedelsiz kaldığını belirterek çek nedeniyle müvekkillerinin davalıya borçlu olmadığının tesbitine ve çekin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiş yargılama sürerken davalı yanca çek takibe konu edilerek davacılardan tahsilat yapılması üzerine davacılar vekili 24.10.2005 tarihli dilekçesiyle davasını istirdat davasına dönüştürmüştür.
Davalı vekili, görev ve yetki itirazında bulunarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabul kısmen reddiyle davacıların takibe konu 2.750.000.000.TL: bedelli çek nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tesbitine davacılar tarafından icra dosyasına yatırılan3.300.000.000.TL.’nin 8.7.2004 tarihinden 19.7.2004’de yapılan ödemeye konu 1.000.000.000.TL’ninde anılan tarihden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline davalıların fazlaya dair istemlerinden feragat etmeleri nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1- 21.7.2004 tarih 25529 Sayılı Resmi Gazete de yayınlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK.’nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.000.000.000.TL: ye çıkarılmıştır.
Davacılar vekilince temyize konu edilen tutar 500.000.000.TL.’dir.
Kararın temyize konu bölümü kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca’da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
2- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz isteminin kesinlik sınırı nedeniyle reddine (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, davacının fazla ödediği peşin harcın istek halinde iadesine, 26.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.