YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10098
KARAR NO : 2023/1943
KARAR TARİHİ : 12.04.2023
MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜM : Temyiz talebinin süre yönünden reddi
Söke (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 11.03.2015 tarihli 2013/134 Esas 2014/14 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Söke (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 29.01.2014 tarihli 2013/134 Esas 2014/14 Karar sayılı kararı ile;
a) Sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan; 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.
b) Sanık hakkında kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 inci maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin Esas No : 2022/10098
dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 maddenin ikinci fıkrası uyarınca 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, karar verilmiştir.
2. Söke (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 11.03.2015 tarihli 2013/134 Esas 2014/14 Karar sayılı ek kararı ile katılanın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz talebinin süresinden sonra olmasından dolayı reddine” karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz istemi; kararın usulsüz kesinleştiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, ve beraat kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulması gerektiğine, vesaire ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Tebliğname Yönünden
Katılan …’nın katılan sıfatı ile yer aldığı ceza davası dosyasında Sağlık Müdürlüğü Hukuk Servisi avukatı …’ın katılan vekili sıfatıyla yer aldığı ancak katılanın bu durumdan haberdar edilmediği, kararın tebliği üzerine haberdar olduğu anlaşılmakla, katılanın öğrenme tarihi olan 04.03.2015 tarihinden sonra 05.03.2015 tarihinde yaptığı temyiz temyiz isteminin süresinde kabul edilmesi gerektiği anlaşılmakla, Söke (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 11.03.2015 tarihli 2013/134 Esas 2014/14 Karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının onanması yönündeki tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
B. 5237 sayılı Kanun’un Dava zamanaşımı başlıklı 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümüne göre;
“Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası;
(e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl,
Geçmesiyle düşer.”
3. Sanık hakkında açılan kamu davasına konu suçların, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile 125 inci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları kapsamında bulunduğu ve 8 yıl olağan, 12 yıl olağanüstü zamanaşımı sürelerine tabi oldukları tespit edilmiştir.
4. Bu açıklamalar ışığında dava zamanaşımı incelendiğinde; 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 29.01.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Söke (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 11.03.2015 tarihli 2013/134 Esas 2014/14 Karar sayılı ek kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.04.2023 tarihinde karar verildi.