Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/10582 E. 2023/1804 K. 10.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10582
KARAR NO : 2023/1804
KARAR TARİHİ : 10.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Maçka Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli ve 2015/240 Esas, 2016/117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası (e) bendi, 87 nci maddesi ikinci fıkrası (b) bendi, 87 nci maddesi ikinci fıkrası son cümlesi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Maçka Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli ve 2015/240 Esas, 2016/117 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 03.11.2020 tarihli ve 2020/7208 Esas, 2020/15320 Karar sayılı kararı ile haksız tahrik nedeniyle makul oranda indirim yapılması gerekliliği ve cezanın tayininde hesap hatası yapılması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Maçka Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2021/8 Esas, 2021/150 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası (e) bendi, 87 nci maddesi ikinci fıkrası (b) bendi, 87 nci maddesi ikinci fıkrası son cümlesi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanık hakkında daha fazla haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile katılan arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay günü katılanın, sanığın evli olan kız kardeşinin evinin yakınlarına alkollü haldeyken kullandığı arabası ile saat 01.00 civarında gelip arabayı park ederek yüksek sesle müzik dinlediği, bunu gören sanığın, katılanın yanına giderek ona “bir daha buralara gelme, ablamı rahatsız etme” demesi katılanın ise sanığın ablasının eşi ile kendi eşinin anlaşarak birliktelik yaşamaları olayından bahsedip “eniştenin bana yaptıklarını ben de senin ablana yapacağım, ablan için ölümü göze aldım” karşılığını vermesi üzerine tartışmanın büyüdüğü ve devamında sanığın elinde bulunan tabancası ile katılanın bacaklarına doğru 5-6 kez ateş etmek suretiyle yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir.

3. Katılan her aşamada sanığın kendisini yaraladığını beyan etmiştir.

4. Katılan hakkında tanzim olunan adlî muayene raporlarında yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilecek nitelikte olmadığı, organlardan birinin işlevini kaybetmesi niteliğinde olduğu bildirilmiştir.

5. Mahkemece Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 03.11.2020 tarihli ve 2020/7208 Esas, 2020/15320 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, bozmanın gerekleri kısmen yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın ablasının evinin önüne gece geç saatlerde gelerek yüksek sesle müzik dinleyen katılanı uyardığında katılanın kendisine “eniştenin bana yaptıklarını ben de senin ablana yapacağım, ablan için ölümü göze aldım” demesi üzerine katılanı yaraladığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Maçka Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2021/8 Esas, 2021/150 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2023 tarihinde karar verildi.