Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/13739 E. 2023/665 K. 15.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13739
KARAR NO : 2023/665
KARAR TARİHİ : 15.02.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Edirne Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.11.2015 tarihli ve 2015/2847 numaralı iddianamesi ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Edirne 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/573 Esas, 2016/47 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (d) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 AY 20 GÜN hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, şartları oluştuğu halde kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmediğine, cezasında takdiri indirim yapılmadığına, lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesine rağmen sırasıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılması, hapis cezasının ertelenmesi ve kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi hususlarının tartışılıp ayrı ayrı karara bağlanmadığına ve diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
İlk derece mahkemesi; sanık ikrarı, şikayetçi beyanı, tutanak içerikleri ve tüm dosya kapsamına göre şikayetçinin daha öncesinden kendisini ısrarla uyarmasına ve peşini bırakmasını istemesine rağmen değişik şekillerde şikayetçiyi rahatsız eden sanığın, suç tarihinde de aynı gün içinde iki ayrı saat diliminde şikayetçiden ayrılmayacağını, onu çok sevdiğini ve peşini bırakmayacağını bildirir şekilde mesajlar çekmek suretiyle atılı suçu işlediğini kabul etmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 31.08.2015 yerine 11.09.2015 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde; sanığın ikrar içeren savunması, sanık ile sevgili olmak istemediğini defalarca belirten şikayetçiye karşı sanık tarafından bir suç işleme kararının icrası kapsamında aynı gün içerisindeki iki ayrı saat diliminde facebook üzerinden gönderilen mesajların cinsel amaç taşıması, sanığa verilen hapis cezası için hükmün açıklanmasının geri bırakılması, hapis cezasının ertelenmesi ve kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi hükümlerinin neden dolayı uygulanmadığının tartışılması ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle anılan kişiselleştirme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinin isabetli olması nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Edirne 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/573 Esas, 2016/47 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2023 tarihinde karar verildi.