YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16237
KARAR NO : 2023/708
KARAR TARİHİ : 16.02.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/267 Esas, 2016/190 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkra, ikinci fıkra (e) bendi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz ettiğine, verilen cezanın ağır olduğuna, suçlamaları kabul etmediğine ve hükmün lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği; kararın temyiz edildiğine, üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanık lehine kanun hükümlerini uygulamasını gerektirecek husus olmamasına rağmen sanık lehine hükümlerin uygulandığına, kanuni indirim uygulanmamasına ve kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü katılan mağdurenin elindeki şişlik nedeniyle Nizip Devlet Hastanesine gittiği, hastane bahçesinin dışında yürüdüğü sırada araç içerisinde bulunan sanığın “Pişt pişt” diye seslendiği, katılan mağdurenin korkarak hızlı bir şekilde aracın yanından geçtiği sırada sanığın aracın kapısını açarak katılan mağdureye cinsel organını göstermesi şeklindeki eyleminde, sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE
Olayın intikal şekli ve süresi, katılan mağdure beyanını doğrulayan tanık anlatımına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/267 Esas, 2016/190 Karar sayılı kararında sanık ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.02.2023 tarihinde karar verildi.