YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4461
KARAR NO : 2023/797
KARAR TARİHİ : 21.02.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI :
Katılan mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden; suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip annesi Kadife’nin şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.
Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2014/417 Esas, 2015/46 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının ve mağdure vekilinin temyiz istemi sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Tanığı bulunmayan olayda katılan mağdure … … aşamalarda değişmeyen beyanında sanığın cinsel organını anüsüne soktuğunu, acı duyması ile sanığın yanından kalkıp gittiğini belirtmiş ise de, olaydan sonra olayla aynı gün alınan Eskişehir Devlet Hastanesi Baştabipliğinin 25.06.2013 tarihli raporda katılanın yapılan muayenesinde genital ve oral ve pnioral genital bölgede anormal bulguya rastlanmadığı, fiili livataya maruz kalmadığı ve zor kullanmaya ait bulgu bulunmadığının belirtildiği, bu haliyle katılanın beyanını destekler dosyada başkaca delil bulunmadığı ve sanığın eyleminin şüphede kaldığı gerekçesiyle, ceza yargılamasında şüpheden sanık yararlanır ilkesi nazara alınarak müsnet suçtan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde;
Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip annesi olan …’nin, 17.12.2014 tarihli dilekçesi ile şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereğince 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.
B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteminin İncelenmesinde;
Mahkemece kurulan hükümlerin Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği halde mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları, olayı annesine telefon etmek suretiyle hemen anlatması, annenin tanık … ile irtibata geçmesi, tanık …’in mağdureye ait çamaşırı yıkaması ve mağdureyi rapora götürmesi hususlarının da gerekçede değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermesi gerekirken, eksik değerlendirme ile karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince REDDİNE,
B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden;
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2014/417 Esas, 2015/46 Karar sayılı kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2023 tarihinde karar verildi.