Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2022/16319 E. 2023/1049 K. 02.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/16319
KARAR NO : 2023/1049
KARAR TARİHİ : 02.03.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI :

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Elazığ 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2021 tarihli ve 2020/228 Esas, 2021/76 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 25.05.2021 tarihli ve 2021/563 Esas, 2021/560 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan re’sen de istinafa tabi hükme yönelik katılan vekili, o yer Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (i) bendi uyarınca kabulüyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Elazığ 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2022 tarihli ve 2021/207 Esas, 2022/113 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2022/739 Esas, 2022/964 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulup re’sen de istinaf tabi hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 13 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi
Dosya kapsamına göre sanığın eyleminin nitelikli cinsel saldırı suçunu oluşturduğuna ilişkindir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi
Dosya kapsamına göre sanığın eyleminin nitelikli cinsel saldırı suçunu oluşturduğuna ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın katılanın kiracısı olduğu, suç tarihinde saat 00.30 sıralarında katılanın ikamet ettiği daireye giderek kapıyı çaldığı, katılanın kapıyı hafifçe açtığı sırada kapıyı zorlayarak içeriye girdiği, katılanı kanepenin üzerine itip üstüne çıkarak dudağından öptüğü, kafasını bastırdığı, katılanın ve kendisinin elbiselerini çıkardıktan sonra cinsel organını katılanın vajinasına sürterek boşaldığı ve olay yerinden ayrıldığı şeklinde olayın gerçekleştiği kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Katılanın aşamalarda eylemin organ sokma suretiyle işlendiği husundaki çelişkili anlatımları karşısında mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmediğinden katılan vekili ile Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

2. Olayın intikal şekli, tanıkların beyanları, katılan hakkında düzenlenen raporlar ile tüm dosya kapsamı karşısında sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun’un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri, katılan vekili, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanık hakkında cinsel saldırı suçundan kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2022/739 Esas, 2022/964 Karar sayılı kararında, katılan vekili, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Elazığ 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.03.2023 tarihinde karar verildi.