YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/33714
KARAR NO : 2023/12633
KARAR TARİHİ : 22.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemenin kararı ile sanık … hakkında hakaret ve tehdit, sanık … hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar hakkında atılı suçlardan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesinin usul ve Kanun’a aykırı olması nedeniyle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
Katılan …’nin (…) olay günü evinin önünde oynarken daha önceden annesi ile husumetli olan sanıklar … ve …’in katılanı tekme tokat vurmak suretiyle yaraladıkları, ayrıca sanık …’in olay yerine gelen mağdurun annesi ve katılana ile “O…ular Allah belanızı versin.” şeklinde sözler sarfederek hakarette bulunduğu, sanık …’in de aynı şekilde sinkaflı sözlerle, “Pavyon karısı, o…pu.” diyerek hakaret ettiği, sanık …’in “Benim deli raporum var, kökünüz gelin lan.” şeklinde sözler sarfederek tehditte bulunduğu, ancak sanıklar hakkında hakaret ve tehdit suçlarından şüpheden sanık yararlanır temel ceza hukuku prensibi gereğince, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanık … hakkında yaralama suçundan ise yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı kanunun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve zamanaşımını son kesen işlemin 10.02.2015 tarihli sorgular olduğu ve bu tarihten itibaren bu sürenin dolduğu anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin,1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.02.2023 tarihinde karar verildi.