YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/2958
KARAR NO : 2023/624
KARAR TARİHİ : 25.01.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
SAYISI : 2021/256 E., 2021/339 K.
DAVA TARİHİ : 10.10.2016
KARAR : Red
Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kesilen aylığın tekrar bağlanması, Kurum işleminin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: davacının, 2014 yılından bu yana fiilen çalışması olmadığını, 4 kodu ile İsviçre’den de emekli olabilmek için isteğe bağlı olarak kendisinin prim yatırdığını ve işsiz olduğunu, davacıya ödenen emekli aylığına Kurumca uygulanan yersiz ödeme işleminin iptali ile kesilen aylığın kaldığı yerden devamına, mahrum kalınan aylıkların ödenmeleri gereken tarihlerden itibaren yasal faizi ile ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesi, Bölge Adliye Mahkemesi’nin kaldırma kararı sonrası 12.04.2018 tarihli ve 2017/223 E., 2018/188 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Birinci Bozma Kararı
1.Mahkeme kararına karşı davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.
2.Dairemizin 25.12.2018 tarihli ve 2018/4789 E. 2018/11126 K. sayılı ilamı ile; davacının İsviçre’deki çalışmalarını gösterir belgedeki 2 ve 4 kodu ile gösterilen sürelerin kesin dönüşe engel olup olmadığının araştırılıp sonucuna göre hüküm kurulması için karar bozulmuştur.
B. İkinci Bozma Kararı
1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 10.09.2020 tarihli ve 2019/292 E. 2020/136 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiş; karara karşı davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.
2.Dairemizin 09.06.2021 tarihli ve 2021/1280 E. 2021/7982 K. sayılı ilamı ile; davacının 06.01.2014 tarihi sonrası 4 kodlu sürelerinin bulunması ve bu durumun kesin dönüşe engel olması gözetilerek karar verilmesi gerekçesiyle karar bozulmuştur.
C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “… taraflar arasındaki anlaşmazlığın Kurum işleminin iptali ile davacıya aylık bağlanması gerekip gerekmediğine ilişkin olduğu, davanın kabulüne ilişkin verilen kararın temyiz üzerine davacının, 06.01.2014 tarihi sonrası 4 kodlu (çalışılmayan/boşta geçen süreler için ödenen primler) sürelerinin bulunması ve bu durumun kesin dönüşe engel olduğunun gözetilmemesi gerekçesi ile kararın bozulduğu, mahkememizce bozma ilamına uyulduğu, davacının 06.01.2014 tarihi sonrası 4 kodlu (çalışılmayan/boşta geçen süreler için ödenen primler) sürelerinin bulunmasına göre kesin dönüş koşulunun gerçekleşmediği kanaati ile davanın reddine karar vermek gerekmiş,…” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kesin dönüşe engel bir durumun bulunmadığını, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, İsviçre’de 4 kodu ile bildirilen sürelerin kesin dönüşe engel olup olmadığına ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 3201 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi.
3. Değerlendirme
1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,
25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
…