YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18613
KARAR NO : 2023/689
KARAR TARİHİ : 16.02.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI :
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 06.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında zincirleme şekilde reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.
2. Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.01.2016 tarihli ve 2016/115 Esas, 2016/23 Karar sayılı kararı ile mağdurenin sanığın kendisine şiddet uygulayarak ilişkide bulunduğunu belirtmesi karşısında sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile ikinci fıkrasında belirtilen eylemi oluşturduğu, sanığın üzerine atılı suçun ağır ceza mahkemesinin yargılama yetkisinde bulunduğu değerlendirmesi ile görevsizlik kararı verildiği anlaşılmıştır.
3. Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2016/100 Esas, 2016/293 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Kanun’un 104′ üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci ve 53′ üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, herhangi bir sebep içermeyen süre tutum dilekçesinden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR
Yapılan yargılama sonucunda; suç tarihinde on beş yaşından büyük olan mağdurenin sanık ile facebook üzerinden tanışıp aralarında duygusal ilişki başlayıp mağdurenin rızası ile cinsel ilişkiye girdikleri, ailelerin uygun görmesi üzerine gayri resmî olarak evlenip birlikte yaşamaya başladıkları, mağdurenin başka bir cinsel istismar olayından dolayı beyanlarının tespitinden olay öğrenilmiş olmakla sanık hakkında yaşı küçük ile zincirleme cinsel ilişkide bulunmak suçundan Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, bu mahkemede mağdurenin evlendikten sonra sanığın kendisine şiddet uygulayarak cinsel ilişkide bulunduğu beyanları gözetilerek, sanığa yüklenen eylemin rıza dışında organ sokmak suretiyle cinsel ilişkide bulunmak suçundan görevsizlik kararı verildiği, gerek mağdurenin beyanlarından gerekse olayın oluşuna bakıldığında sanık ve mağdurenin cinsel ilişkisinin rızaya dayalı olduğunun anlaşıldığı, sadece mağdurenin bazı cinsel ilişkileri istemediği halde sanık tarafından zorlandığı soyut iddiasının zor kullanmanın ne şekilde oluştuğunun tespit edilemeyeceği, mağdurenin buna dair iddia dışında bir delil de bildirmemesi karşısında, sanık savunması, dosya kapsamı, oluş süreci ve olayın başlangıçtaki tespiti hususları gözetildiğinde, zorla cinsel ilişki iddiasının soyut olduğu, ancak sanığın yaşı küçük ile birden çok kez mağdure şikayetçi ile cinsel ilişkide bulunduğu sabit olduğu kabulü ile zincirleme şekilde reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2016/100 Esas, 2016/293 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve
dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.02.2023 tarihinde karar verildi.