YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3958
KARAR NO : 2023/4516
KARAR TARİHİ : 18.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/903 E., 2021/936 K.
SUÇ : 2313 sayılı Kanun’a aykırılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet (HAGB kararının açıklanması suretiyle)

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2011 tarihli ve 2010/529 Esas, 2011/531 Karar sayılı kararı ile sanığın izinsiz kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun’un (2313 sayılı Kanun) 3 üncü maddesi delaletiyle 23 üncü maddesinin son fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetime tabi tutulmasına karar verilmiş, karar 05.07.2011 tarihinde kesinleşmiştir.
B. Sanığın 09.12.2013 tarihinde işlediği suç nedeniyle 22.06.2021 tarihinde mahkemesince ihbarda bulunulması üzerine, Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.09.2021 tarihli ve 2021/903 Esas, 2021/936 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanarak sanığın izinsiz kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun’un 3 üncü maddesi delaletiyle 23 üncü maddesinin son fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi özetle, kanun yoluna müracaat hakkını kullanmak isteğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın yargılama konusu eylemi için, suç tarihinde yürürlükte bulunan 2313 sayılı Yasa’nın 23 üncü maddesinin son fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık uzamış zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşme tarihi olan 05.07.2011 ile ihbara konu ikinci suç tarihi olan 09.12.2013 arasında duran süreler de dikkate alındığında, suç tarihi ile inceleme tarihleri arasında bu sürenin dolduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.09.2021 tarihli ve 2021/903 Esas, 2021/936 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1)
numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.05.2023 tarihinde karar verildi.