YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13454
KARAR NO : 2023/3114
KARAR TARİHİ : 15.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2015 tarihli ve 2013/583 Esas, 2015/65 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında iki mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesi gereği (iki kez) 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezaların ertelenmesine, 1 yıl denetim süresi belirlenmesine,
2. Hükümlerin sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 09.06.2020 tarihli ve 2020/2375 Esas, 2020/6216 Karar sayılı kararı ile, “sanığın adli sicil kaydında bulunan ilâmla ilgili yasal değişiklik bulunduğu, bunun değerlendirilerek sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının sanık lehine değerlendirilmesi ve karşılıklı yaralama şeklinde gerçekleşen olayda sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin tartışılması gerektiği, kararda çelişki bulunduğu, takdirî indirim hükümlerinde yasal olmayan değerlendirme yapıldığı, ertelemede 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereği ihtaratın yapılmadığı” belirtilerek bozulmasına,
3. Gaziosmanpaşa 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2022 tarihli ve 2020/366 Esas, 2022/203 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında iki mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca (iki kez) 3 ay 22 gün hapis cezası ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; meşru savunma koşulları oluştuğuna, kararın haksız olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ve kardeşi …’in kardeş olan mağdurların işyerinde yemek yediği, sonrasında kullanmak için motosikletlerini istedikleri, izin verilmemesi üzerine çıkan tartışma sonucu karşılıklı yaralama meydana geldiği, sanığın iki mağduru bıçakla basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık savunmaları, mağdur ve tanık anlatımları, adli raporlar, tutanaklar, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.
3. Hukuki süreç başlığı altında (2) numarada gösterilen bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,
karşılıklı yaralama şeklinde gerçekleşen olayda meşru savunma koşullarının bulunduğuna dair delil elde edilemediği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2022 tarihli ve 2020/366 Esas, 2022/203 Karar sayılı kararında, bozma öncesi hükümde sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmadığı, hükmün sanık tarafından temyiz edildiği ve Yargıtay tarafından kazanılmış hakların saklı tutularak bozulduğu gözetilmeden, inceleme konusu hükümde sanık hakkında cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilerek 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrasına aykırı, kazanılmış hak ihlaline neden olacak şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.
3. Sanık hakkında bozma öncesi kurulan ilk hükümde cezanın ertelendiği, hükmün sanık tarafından temyiz edildiği, Yargıtay tarafından kazanılmış hakların saklı tutularak bozulduğu gözetilmeden, inceleme konusu hükümde ceza ertelenmeyerek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 11.05.2010 tarihli ve 2010/4-87 Esas, 2010/112 Karar sayılı, 03.04.2018 tarihli ve 2017/8-853 Esas, 2018/135 Karar sayılı, 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararlarına ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrasına aykırı şekilde kazanılmış hak ihlaline neden olacak şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (2-3) numaralı bentlerinde açıklanan “kazanılmış hakların gözetilmemesi” nedeniyle Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2022 tarihli ve 2020/366 Esas, 2022/203 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.05.2023 tarihinde karar verildi.