YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11558
KARAR NO : 2023/2976
KARAR TARİHİ : 10.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

Katılan sanık … hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin iki ve dördüncü fıkraları uyarınca verilen 2.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan sanık vekilinin temyiz talebinin Seydişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.07.2016 tarihli ve 2016/125 Esas, 2016/608 sayılı ek kararıyla reddedildiği, bu ek karara yönelik herhangi bir temyiz talebi bulunmadığından, söz konusu hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.
Katılan sanık … müdafiinin, sanık … hakkında mağdur …’a yönelik hakaret ve sanık … hakkında mağdurlar … ve …’a yönelik kasten yaralama suçlarından açılan davalara katılmaya, kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık … hakkında katılan sanık …’a yönelik kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmünün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Seydişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2016 tarihli ve 2016/125 Esas, 2016/608 Karar sayılı kararı ile sanık … hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 25 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan sanık … müdafiinin temyiz sebebi sanık … hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Temyiz dışı katılan sanık … ile katılan sanık …’ın bacanak oldukları, daha önceden …’ın, katılan sanık …’a yönelik eylemi nedeniyle kasten yaralama suçundan yargılandığı, katılan sanık …’in de bu yargılamada tanık olarak duruşmaya çağrıldığı, zikredilen dosyanın 20.10.2015 tarihli duruşmasına katılmak üzere …’ın babası …, amcası … ve kuzeni …’la, …’ın ise tanık olarak çağrılan … duruşmaya geldikleri, adliye sarayının 3. katında bulunan duruşma salonu önünde iki grup halinde farklı noktalarda sıralarını beklemeye başladıkları, beklerken temyiz dışı sanık …’in koşarak … ve …’a saldırdığı, arkasından …, … ve …’un da olaya dahil olduğu, yaşanan kavga sırasında …, … ve …’un hem … hem …’ı tekme ve tokat atmak suretiyle dövdükleri, …’ın ise sadece …’e vurduğu, dört kişilik saldırıya maruz kalan sanık … ve …’ın kendilerini korumak ve saldırıyı bertaraf etmek için karşılık verdikleri, kavga sonrası aldırılan adli muayene raporlarına göre, …, … ve …’ın etkisi basit tıbbî müdahale ile giderilebilir ölçüde yaralandıkları, …, … ve …’ta ise herhangi bir darp ve cebir izinin oluşmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve

bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılan sanık … ile birlikte yanında bulunan … soyisimli kişilerce sanık … ve yanında bulunan temyiz dışı sanık …’a yönelen saldırı nedeniyle, sanık …’in …’a yönelik eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığına yönelik değerlendirmenin isabetli olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
A. Sanık … hakkında mağdur …’a yönelik hakaret ve sanık … hakkında mağdurlar … ve …’a yönelik kasten yaralama suçlarından verilen beraat hükümleri yönünden;
Katılan sanık … müdafiinin, sanık … hakkında mağdur …’a yönelik hakaret ve sanık … hakkında mağdurlar … ve …’a yönelik kasten yaralama suçlarından açılan davalara katılmaya, kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, katılan sanık müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık … hakkında katılan sanık …’a yönelik kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmü yönünden;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Seydişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2016 tarihli ve 2016/125 Esas, 2016/608 Karar sayılı kararında katılan sanık … müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.05.2023 tarihinde karar verildi.