YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14479
KARAR NO : 2023/2985
KARAR TARİHİ : 11.05.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.11.2020 tarihli ve 207/301 Esas, 2020/356 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
2. … Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.09.2022 tarihli ve 2021/944 Esas, 2022/1993 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan …’ın vekili ile kayyımı ve katılan Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan Kurum vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğine,
2. Sanık müdafiinin temyiz istemi; delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, sanık hakkında verilen kararın gerekçesiz olduğuna, sanık hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanığın, katılan …’ın annesi olduğu, sanığın hakkında verilen mahkumiyet hükmü kesinleşen … ile birlikte yaşadığı, katılanın ise çocuk evlerinde kalıp tatillerde sanığın yanına geldiği, 28.06.2015 tarihinde katılanın merdivenlerden düşerek yaralandığından bahisle hastaneye başvurulduğu, katılanın vücudunda çok sayıda morluk ve travma bulgusuna rastlanması üzerine Değerlendirme Raporu düzenlenerek ihbarda bulunulduğu, buna göre katılanın alnında 2 cm çapında ekimoz, göğüs bölgesinde 4-5 cm morluk, sırtta ve bacaklarda da 1 cm’den küçük çok sayıda ekimoz, sol kolunda 5×4 cm çapında ısırık izi olduğunun tespit edildiği, Mahkemece sanığın aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, mağdurun kovuşturma aşamasında alınan beyanlarında annesi olan sanığın kendisine yönelik bir eyleminden söz etmemesi, aynı şekilde bu yönde bir tanık anlatımı da bulunmaması gerekçesi ile suçu işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.
2. Sanık savunmaları, katılan … tanık beyanları, katılanın yaralanmasına ilişkin adli raporlar, Gazi Üniversitesi Çocuk Koruma, Araştırma ve Uygulama Merkezi Müdürlüğünce düzenlenen 21.05.2017 havale tarihli değerlendirme raporu, sanığın adli sicil ve nüfus kaydı dava dosyasında mevcuttur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanıklar Nurhayat Kırkan ve …’nın aralarında evlilik olmaksızın birlikte yaşadıkları, katılan …’ın sanık …’ın öz oğlu olduğu, katılanın Gazi Yetiştirme Yurdunda kaldığı, zaman zaman sanıkların çocuklarını izinli olarak çocuk evlerinden aldıkları, 28.06.2015 tarihinde katılanın, sanıkların yanında kalırken merdivenlerden düştüğü beyan edilerek sanıklar tarafından Gazi Tıp Fakültesi Hastanesi Çocuk Acil Polikliniğine getirildiği, katılanda çok sayıda morluk ve travma izlerinin bulunması nedeniyle hastaneye yatışının yapıldığı, hastane tarafından düzenlenen değerlendirme raporunda, çocuğun yanında kendisini güvende hissettiği kişilere kolundaki ısırıklar için “Anne yaptı” diğer morluklar için “Baba yaptı” şeklinde sözler söylediğinin belirtildiği, sanığın, katılanın merdivenden düştüğünü ileri sürerek üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği ancak değerlendirme raporunun Tıbbi Öykü başlıklı kısmında belirtilen mağdurun sol kolundaki 5×4 cm çapındaki ısırık izinin merdivenden düşme ile oluşmayacağının açık olduğu, katılan kovuşturma aşamasında annesi olan sanığın kendisine yönelik bir eyleminden söz etmemiş ise de mağdurun yaşı göz önüne alındığında korku veya yönlendirme sebebiyle bu şekilde ifade verdiği bu nedenle olayın hemen ardından herhangi bir etki altında kalmadan verdiği beyana itibar edilerek sanığın suçundan mahkûmiyetine karar verildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Katılan Kurum vekilinin sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğine, sanık müdafiinin delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, sanık hakkında verilen kararın gerekçesiz olduğuna, sanık hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, meydana gelen zararın ağırlığına göre temel cezanın orantılı şekilde belirlendiği, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında “Sanığın fiilden sonraki davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri göz önünde bulundurularak” şeklindeki gerekçeyle 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdirî indirim nedeni uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği, bu bağlamda Mahkemenin takdirinin dava dosyası kapsamına uygun şekillendiği belirlendiği anlaşılmakla, hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.09.2022 tarihli ve 2021/944 Esas, 2022/1993 Karar sayılı kararında katılan Kurum vekilince ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.05.2023 tarihinde karar verildi.