YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/17401
KARAR NO : 2007/9054
KARAR TARİHİ : 04.06.2007
Mahkemesi :Asliye Hukuk ( İş) Mahkemesi
Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi ve davalılar vekilince duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delilerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.
2-Dava iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davalı tarafça davacıya iş kazası nedeniyle 15.02.1998 tarihinde 3.500 YTL. ödeme yapıldığı yapılan ödeme karşılığında kendisinden 15.02.1998 vadeli 3.500 YTL.’lik bono alındığı ileri sürülerek bono fotokopisi mahkemeye ibraz edilmiş, davacı ise böyle bir ödeme yapıldığını kabul etmediği gibi bono üzerindeki imzanın kendisinden hile ile alındığını beyan etmek suretiyle sahtecilik iddiasında bulunmuştur.
Sorumluluk hukukunda denkleştirme zarar görenin hukuka aykırı davranış sonucunda zenginleşmemesi gerektiği ilkesinin bir sonucu olup mevzuatımızda yasal olarak düzenlenmiş değildir. Kural olarak faydaların indirimi ancak zararı doğuran olaya bağlı faydalar için kabul edilir. Bu nedenle kişinin ayrı ayrı nedenlerle malvarlığına giren gelir denkleştirmenin konusu yapılamaz. Yarar bir karşı alacak olmayıp zararın gerçek tutarını belirleyebilmek üzere brüt zarardan indirilecek bir tutardır.
Somut olayda davalı tarafça davacıya maddi zararına karşı bir ödeme yapıldığı hususu ispatlanamadığı gibi ibraz edilen bono taraflar arasındaki borç-alacak ilişkisini göstermekte olup davalı tarafça usulüne uygun şekilde takas ve mahsup talebinde de bulunulmadığından bonoda yazılan miktarın zarardan indirilmesi mümkün değildir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin davacının maddi tazminat alacağından 3.500 YTL. İndirim yapılmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine;
“1-Davanın kabulüyle 16.932,91 YTL. maddi 2.000 YTL. manevi tazminatın 25.06.2001 olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesin,
2- Alınması gereken 1.022,33 YTL. karar ve ilam harcından davacı tarafından yatırılan 295,85 YTL. peşin harcın mahsubu ile kalan 726,48 YTL. harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile Hazine’ye gelir kaydına, davacı tarafından yatırılan 295.85 YTL. nisbi harç ile 3,24 YTL. başvuru harcı olmak üzere toplam 299,09 YTL. harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,
3-Davacı tarafından yapılan toplam 933,45 YTL. yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,
4-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maddi tazminat için 1.813,20 YTL. manevi tazminat için 400,00 YTL. avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, aynı tarife gereğince reddedilen manevi tazminat miktarı için 400,00 YTL. avukatlık ücretinin davacıdan tahsili ile davalılara verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyzi edenlere yükletilmesine, 04.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.