YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/4346
KARAR NO : 2023/4836
KARAR TARİHİ : 04.05.2023

MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/1302 E., 2023/267 K.
KARAR : Kısmen Kabul
İLK DERECE MAHKEMESİ : … Anadolu 21. İş Mahkemesi
SAYISI : 2020/198 E., 2022/131 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer’i müdahil vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davalı … vekilinin istinaf isteminin esastan reddine, feri müdahil Kurum vekilinin istinaf isteminin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verişmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ve fer’i müdahil vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA
Davacı vekili; davacının 01.09.2003 tarihinden 07.11.2014 tarihine kadar davalı işverenlik mutfağında kesintisiz aşçı olarak çalıştığını, müvekkilin son aldığı net ücretin 1.300,00 TL olduğunu belirterek, davacının 01.09.2003 – 14.06.2013 tarihleri arasında davalı işverenlikte aşçılık hizmetinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP
Davalı vekili; davacının davalıya ait işyerlerinde 45 gün köfteci dükkanında, Benusen Aşevinde de 14.02.2013 ile 07.11.2014 tarihleri arası çalışması olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Fer’i müdahil Kurum vekili; çalışmanın yöntemince kanıtlanması gerektiğini belirterek haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI
Kararda özetle; davanın kısmen kabulü ile; davacının davalıya ait 1088754 sicil nolu işyerinde;
15.10.2006 – 31.12.2006 tarihleri arasında 75 gün 17,70 TL günlük taban ücretle,
01.01.2007 – 30.06.2007 tarihleri arasında 180 gün 18,75 TL günlük taban ücretle,
01.07.2007 – 31.12.2007 tarihleri arasında 180 gün 19,50 TL günlük taban ücretle,
01.01.2008 – 30.06.2008 tarihleri arasında 180 gün 20,28 TL günlük taban ücretle,
01.07.2008 – 31.12.2008 tarihleri arasında 180 gün 21,29 TL günlük taban ücretle,
01.01.2009 – 30.06.2009 tarihleri arasında 180 gün 22,20 TL günlük taban ücretle,
01.07.2009 – 31.12.2009 tarihleri arasında 180 gün 23,10 TL günlük taban ücretle,
01.01.2010 – 30.06.2010 tarihleri arasında 180 gün 24,30 TL günlük taban ücretle,
01.07.2010 – 31.12.2010 tarihleri arasında 180 gün 25,35 TL günlük taban ücretle,
01.01..2011 – 30.06.2011 tarihleri arasında 180 gün 26,55 TL günlük taban ücretle,
01.07.2011 – 31.12.2011 tarihleri arasında 180 gün 27,90 TL günlük taban ücretle,
01.01..2012 – 30.06.2012 tarihleri arasında 180 gün 29,55 TL günlük taban ücretle,
01.07.2012 – 31.12.2012 tarihleri arasında 180 gün 31,35 TL günlük taban ücretle,
01.01.2013 – 14.06.2013 tarihleri arasında164 gün 32,62-TL günlük taban ücretle hizmet aktiyle çalıştığının tespitine,
Fazlaya dair talebin (15.10.2006 öncesi dönemin) reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF
A.İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:
1.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının çalışmasının 25.12.2009-09.02.2010 tarihleri arasında 45 gün ve 14.02.2013-07.11.2014 tarihleri arasında 321 gün olmak üzere toplam 677 gün olduğunu, aleyhe tanık beyanlarının bulunduğunu, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, mahkemenin gerçek dışı tanık beyanlarına itibar edilerek hüküm kurduğunu, çalışmanın kanıtlanamadığını belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Fer’i müdahil vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurumun sıfatının fer’i müdahil olduğunu ve aleyhine vekalet ve yargılama giderine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile I) Davalı … vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 bendi gereğince esastan reddine,

II) Fer’i müdahil Kurum vekilinin istinaf isteminin kabulü ile … Anadolu 21. İş Mahkemesi’nin 01.03.2022 tarihli, 2020/198 Esas – 2022/131 Karar sayılı kararının HMK’nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
V.TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı ve feri müdahil vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
1.Davalı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur
2.Fer’i müdahil kurum vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe
1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dava; hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun’un 79 uncu ve 5510 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesi.

3. Değerlendirme
1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı ve feri müdahil vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle,
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.