YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1107
KARAR NO : 2023/5602
KARAR TARİHİ : 04.07.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Temyiz talebinin süre yönünden reddine dair

Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2023 tarihli ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun’un (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin reddi kararına yönelik yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Uzunköprü Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2013 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.03.2014 tarihli kararıyla, sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2023 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, “temyiz talebinin süre yönünden reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği,
1. Tebliğ adresinin eski adresi olduğuna,
2. Yengesi ile görüşmediğine,
3. Kardeşinin kendisine husumet beslediğine,
İlişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanık …’un savunmasının kardeşi olan mağdur … ile aynı duruşmada alındığı, sanık ile mağdurun ikamet adresi olarak aynı adresi verdikleri, mağdur …’in ağabeyine yönelik bir husumetten bahsetmediği görülmekle, sanığın bu yöndeki temyiz itirazları reddedilmiştir.
2. Sanığın yokluğunda verilip 14.04.2014 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 03.01.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2023 tarihli ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2023 tarihinde karar verildi.