Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2022/12847 E. 2023/2751 K. 16.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12847
KARAR NO : 2023/2751
KARAR TARİHİ : 16.05.2023

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 23.10.2012 tarihli ve 2012/3082 Esas nolu iddianamesi ile sanık hakkında üvey kardeşine ait cep telefonunu çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.
2.Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.09.2013 tarihli ve 2012/431 Esas, 2013/222 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 142/1-b, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231/5 maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 08.10.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.
3.Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2015/616 Esas, 2015/705 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
4.Yukarıda anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 25.01.2021 tarihli ve 2020/4242 Esas, 2021/769 Karar sayılı kararı ile sanığın savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
5.Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2021 tarihli ve 2021/165 Esas, 2021/219 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz talebi, mağdurun üvey kardeşi olduğu ve şikayetçi olmadığı ile lehine olan hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Anne ve babası ayrı olması nedeniyle küçüklüğünden beri babaannesi ile ile kalan şikayetçinin, babasının evine yemek yemeğe gittiği, devamında da gece babasının evinde, üvey kardeşi ile aynı odada kaldığı, sabah uyandığında, odada bulunan cep telefonunu ve üvey kardeşi …’ı odada göremeyince, telefonu üvey kardeşinin çaldığından bahisle şikayetçi olduğu, savcılık tarafından Telekomünikasyon İletişim Başkanlığına yazılan müzekkere cevabında, telefonun 11.08.2012 tarihinden itibaren F. U. isimli şahıs tarafından kullanıldığının tespit edildiği, cep telefonun F. U.’da ele geçtiği ve F. U.’ın bir cep telefonu dükkanından suça konu telefonu aldığını ifade ettiği, bahse konu cep telefonu dükkanı yetkilisinin de telefonu sanık …’den aldığını beyan ettiği, sanığın aşamalarda suçlamaları kabul ettiği sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinin sabit olduğu, yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2021 tarihli ve 2021/165 Esas, 2021/219 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.