Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2021/9475 E. 2023/3087 K. 29.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9475
KARAR NO : 2023/3087
KARAR TARİHİ : 29.05.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Dinar Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.05.2016 tarihli ve 2016/316 Esas No.lu iddianamesiyle sanık hakkında kardeşi olan katılan ile birlikte çalıştırdıkları işyerinden sekiz on adet alüminyum boruyu alması şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e, 144/1, 145, 167/1, 43 ve 53. maddeleri gereğince hırsızlık suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2016/385 Esas, 2016/674 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 167/1-c ve 5271 sayılı Kanun’un 223/4-b maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısı 27.07.2016 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, her ne kadar sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 167/1 ve 5271 sayılı Kanun’un 223/4-b maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiş ise de, dosya içeriğinde sanık ve katılanın aynı konutta yaşadıklarına dair bir delil bulunmaması sebebiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerekmesi sebebiyle kararın bozulmasını talep etmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihi olan 24.04.2016’da gündüz vakti sayılan saat 13.15 ile 13.18 arasında kardeşi olan katılanın iş yerinde işçi olarak çalışan sanığın, iş yerinin önünde duran alüminyum boruları araca yükleyip, sanayide sattığı, aşamalarda suçunu ikrar etmekle birlikte kardeşi olan katılan ile aynı evde oturduğunu savunduğunun tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2. Sanık aşamalarda suçu ikrar etmiştir.16.05.2016 tarihli Tutanak dava dosyası içinde mevcuttur.
IV. GEREKÇE
Dosya içeriğine göre, sanığın 13.06.2016 tarihli oturumda kardeşi olan katılan ile aynı konutta beraber yaşadıklarını savunmasına karşın, aynı oturumda dinlenen katılanın ise kardeşi olan sanık ile ayrı evlerde yaşadıklarını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, kardeş olan sanık ile katılanın suç tarihinde aynı konutta beraber yaşayıp yaşamadıklarının kolluk görevlileri marifetiyle komşular ya da mahalle muhtarından sorulmak suretiyle tereddüte mahal vermeyecek şekilde tespit edilip, sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi sebebiyle hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2016/385 Esas, 2016/674 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.