YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14322
KARAR NO : 2023/3999
KARAR TARİHİ : 07.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Basit yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2015/779 Esas, 2016/339 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 … maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. … 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2015/779 Esas, 2016/339 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 21.04.2021 tarihli ve 2021/546 Esas, 2021/7354 Karar sayılı kararı ile katılan hakkında düzenlenen raporun hükme esas alınacak yeterlilikte olmaması ve yaralanmanın niteliği hususunda oluşan tereddüt nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 86 ve 87 nci maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor aldırılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. … 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2021 tarihli ve 2021/530 Esas, 2021/1038 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 … maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle neticeten 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri, suçu işlemediğine, eksik incelemeye, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılan ile sanık arasında geçmişten gelen husumet nedeniyle aralarında çıkan tartışma esnasında sanığın ele geçirilemeyen av tüfeği ile katılanın bacaklarına ateş ederek katılanı basit tıbbî müdahale ile giderilemez nitelikte yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, katılanın yaralanmasına ilişkin adlî muayene raporları, kolluk güçleri tarafından düzenlenen tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.
3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kazanılmış hak gereği infaz edilecek ceza belirlenirken uygulama maddesi olarak 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrasının hükümde gösterilmemesi, mahallinde ikmali mümkün yazım eksikliği olarak değerlendirilmiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2021 tarihli ve 2021/530 Esas, 2021/1038 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.06.2023 tarihinde karar verildi.