YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/14265
KARAR NO : 2013/19191
KARAR TARİHİ : 10.07.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Mühür bozma, karşılıksız yararlanma
HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan 23/02/2011 tarihli, 2009/288 E., 2011/84 K. sayılı hükme yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre katılan vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2- Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;
Mahkemesince sanık hakkında, 23/02/2011 tarihli, 2009/288 E., 2011/84 K. sayılı kararla elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet ve mühür bozma suçundan beraat hükmünün kurulduğu, usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen sanığın temyiz isteminde bulunmadığı, katılan vekilinin ise mühür bozma suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz ettiği, buna göre elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün taraflarca temyiz edilmeyip kesinleştiğinden; 6352 sayılı Kanunun 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/07/2012 tarihli iade kararı sonrasında karşılıksız yararlanma suçundan verilen 10/01/2013 tarihli kararın kanun değişikliği nedeniyle uyarlama yargılama sonucunda verilen karar niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17/05/2011 gün, 66-96 sayılı kararında da açıklandığı gibi, 01 Haziran 2005 tarihinden sonra gerçekleştirilen kanun değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılamasının tabi olacağı ilkelerin 5252 sayılı Kanunun 9. maddesine göre değil, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 98 ilâ 101. maddelerine göre belirlenmesi gerektiği, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı başvurulabilecek kanun yolunun ise 5275 sayılı Kanunun 101/3. fıkrası uyarınca itiraz kanun yolu olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK.nun 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanığın dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 10/07/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.