YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/4216
KARAR NO : 2012/44752
KARAR TARİHİ : 01.11.2012

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret, konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜMLER : Hakaret suçundan beraat, kasten yaralama ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından mahkumiyetine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Hükmün gerekçesine yönelik temyiz itirazı olmayan sanığın beraat kararını temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığından, sanık hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2- Kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
3- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu, ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı gözetilmeden, konut dokunulmazlığını ihlal suçunun işlenmesiyle doğmuş maddi bir zarar da bulunmadığı ve 5271 sayılı CMK.nun 231/6-c maddesinde aranan hukuki şartın bu suçun niteliği gereği bulunmadığı gözetilerek sanık hakkında CMK.nun 231. maddesindeki diğer koşulların tartışılması gerekirken, “mağdurun zararlarını karşılamaması” şeklindeki dosya içeriğine uygun olmayan, yetersiz gerekçe ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.