YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2008/1879
KARAR NO : 2010/2377
KARAR TARİHİ : 14.04.2010

…’yı kasten öldürmekten sanık …’ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (…) Yedinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09/04/2007 gün ve 290/133 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1)Oluş, kabul ve sanık savunmasına göre, sanığın sabah 7.30 sıralarında bali çekmiş olarak, kayınpederinin kaldığı barakaya gittiği, nezaket ve saygı sınırlarının dışında kayınpederinin barakasının önünde duran aracı ve araçta uyuyan şahsı sorduğu, baldızına sarkıntılık eden bir kişi olduğunu iddia ederek mütecaviz tavırlar sergilediği, yine sanık maktulün kendisine saldırdığını iddia etmiş ise de, hazırlıkta jandarma tarafından tutulan tutanaklarda sanığın araçtan düştüğünün, yerde sırtüstü yatar bali çekmiş ve kendinden geçmiş vaziyette yakalandığının, adli muayene raporunda doktora yüksekten (ağaçtan) düştüğünü söylediği, olay sırasında da sanığın maktulü darp ettikten sonra maktulün yaralı bir şekilde ambulansa alındığında sanığın ambulansa binerek maktulü bıçakladığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki tahrik uygulanması gerektiğinden bahisle bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.
2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, tahrikin varlığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, “5237 sayılı TCK.nun 53 maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın 53 maddenin 3 fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun, diğer hakları kullanmaktan 53 maddenin 2. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322 maddesi ile tanınan yetkiye istinaden DÜZELTİLEN resen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (ONANMASINA), 14/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.