Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2010/284 E. 2010/3087 K. 28.04.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/284
KARAR NO : 2010/3087
KARAR TARİHİ : 28.04.2010

…’ı kasten yaralamaktan sanıklar …, … ve …’in bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: sanık …’nin hükümlülüğüne, sanıklar … ile … haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin (…) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.05.2009 gün ve 8/124 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/12 maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, temyizi kabil olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan, sanıklar … ve … hakkında kurulan bu hükümler mahallince değerlendirme yapılmak üzere inceleme dışı bırakılmıştır.
2- Sanık … hakkındaki hükmün incelenmesinde;
A) Sanık … hakkında 5237 sayılı TCK uyarınca mahkumiyet hükmü kurulurken, 29. madde uygulamasında hata yapılmış ise de, sonuç cezanın doğru olarak tespit edilmesi karşısında sonuca etkili görülmediğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
B) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelen, müdahiller vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;
CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,
5237 sayılı TCK’nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri
açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 28.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.