Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2012/28866 E. 2013/1422 K. 29.01.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/28866
KARAR NO : 2013/1422
KARAR TARİHİ : 29.01.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yaralanma, Mühür bozma
HÜKÜM : Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Katılan vekilinin sanığın üzerine atılı mühür bozma suçu yönünden temyiz isteminin incelemesinde;
Katılan vekili, 08/09/2012 tarihli temyiz dilekçesi ile sanık hakkında 01/03/2012 tarihli elektrik enerjisi hırsızlığından verilen beraat hükmünü temyiz ettiği, mühür bozma suçundan 01/03/2012 tarihli hükümle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, 5271 sayılı CMK’nun 231/5. maddesine göre verilen ve davayı esastan sonuçlandırır nitelikte olmayan ” hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı aynı Kanunun 231/12. maddesince itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından; aynı Yasanın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından katılan vekilinin 25/09/2012 havale tarihli dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazının merciince incelenerek esastan karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,
2-Sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4-a maddesi uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 29/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.