YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9983
KARAR NO : 2023/18309
KARAR TARİHİ : 11.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemesinin kararıyla;
1. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.
2. Sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca, 3 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri içermeyen dilekçesiyle, usul ve Yasa’ya aykırı olan mahkumiyet hükümlerinin bozulmasını talep ettiği belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde sanık …’ın, eşi olan katılanı aralarında meydana gelen tartışma neticesinde darp ederek basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, ayrıca aynı gün birbirini takip eden çok kısa zaman aralıklarında iki defa “Or..pu, ka..e.” demek sureti ile hakaret ettiği şeklinde iddia olunan olayda, Yerel Mahkemece sanığın üzerine atılı kasten yaralama ve hakaret suçlarını işlediği kabul olunarak ayrı ayrı mahkumiyeti yönünde hükümler kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1. Sanığın aşamalarda atılı suçlamaları kabul etmemesi ve olay sırasında katılanın kendisine taş atmaya çalıştığı sırada elinden yaralandığını söylemesi, katılanın aşamalarda sanığın kendisini yumruk ve tokat atmak suretiyle darp ettiğini söylemesine karşın, katılana ait 30.12.2013 tarihli adli muayene raporundaki tespitlerin katılanın beyanıyla uyumlu olmadığının anlaşılması karşısında, soruşturma evresindeki anlatımlardan olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisi olduğu anlaşılan ve beyanı hükme esas alınan tanık F.C.A.’nın kovuşturma evresinde usulünce beyanı alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle tanığın dinlenilmesinden vazgeçilerek, eksik araştırma sonucu sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
2. Sanığın hakaret eylemini aleni kabul edilen sokakta herkese açık bir şekilde işlemesine rağmen 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması,
3. Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Nedenleriyle, hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Sanık hakkında, gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrasının gözetilmesine,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.05.2023 tarihinde karar verildi.