YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/12067
KARAR NO : 2013/13840
KARAR TARİHİ : 29.05.2013
Nitelikli hırsızlık suçundan sanık …’ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e, 143/1, 35. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 58/6. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair (kapatılan) FATİH 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/06/2007 tarihli ve 2005/1945 esas, 2007/467 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18.03.2013 gün ve2013/4487/17975 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.04.2013 gün ve 2013/101606 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre;
1-Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 28/12/2005 tarihli ve 2005/11724-19669 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7. maddesinin 2. fıkrasında “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” 3. fıkrasında “Hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç; infaz rejimine ilişkin hükümler derhal uygulanır.” şeklinde infaz rejimi ile ilgili düzenlemelere yer verilmesi karşısında, sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte olmayan, infaz rejimi ile ilgili bulunan ve sanık aleyhine hüküm doğuracak surette, hakkında hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesinde,
2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108/1-c maddesinde, tekerrür hâlinde işlenen suçtan dolayı mahkûm olunan süreli hapis cezasının dörtte üçünün infaz kurumunda iyi hâlli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabileceği ve ancak aynı maddenin 2. fıkrasına göre, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler içerdiği nazara alındığında, sanığın adlî sicil kaydında çok sayıda suç bulunması nedeniyle, hangi sabıkası sebebiyle tekerrür koşullarının oluştuğunun ve hangi kayıt dolayısıyla mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verildiğinin hükümde gösterilmemesinde, isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
765 Sayılı Yasanın 81/1.maddesinde, cezada artırım nedeni olan tekerrür, 5237 sayılı Yasanın 58.maddesinin 6.fıkrasında infaz rejimi olarak düzenlenip, aynı yasanın 7/3. maddesinde, hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç; infaz rejimine ilişkin hükümlerin derhal uygulanacağı belirtilmekle, tekerrür yönünden, infaz hükümlerinin derhal uygulanırlığı ilkesi geçerli olmayıp, sanık lehine olan hükmün uygulanması gerekeceğinden, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 108. maddesinde düzenlenen ve koşullu salıverilme süresinin, süreli hapis cezasında, cezanın dörtte üçü olarak kabul edilmesi suretiyle, infaz koşullarını ağırlaştıran mükerrirlere özgü infaz rejiminin, 5237 sayılı yasanın lehe olduğu kabul edilerek yapılan uygulamalarda, aleyhe uygulanamayacağı gözetilmeden, 5237 Sayılı Yasanın 58.maddesi uyarınca mükerrirler hakkındaki hükümlerin uygulanmasına karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, (FATİH) 4.Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 07.06.2007 gün ve 2005/1945, 2007/467 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, hükümde yer alan “TCK.’nun 58/6. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ayrıca mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,” ilişkin kısmın hüküm fıkrasından ÇIKARTILMASINA, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, bozmanın niteliğine göre 2 no’lu kanun yararına bozma istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 29.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.