YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5815
KARAR NO : 2023/6300
KARAR TARİHİ : 15.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/56 Esas, 2019/96 Karar
SUÇ : Tefecilik
HÜKÜM : Açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle atılı suçtan mahkumiyet

İstanbul Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2019 tarihli ve 2018/56 Esas, 2019/96 sayılı Kararının, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 25 ve geçici 2 nci maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başladığı, Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce veya sonra, dava konusu olayla ilgili olarak sanık hakkında “temyiz incelemesi” yapılmadığı, bu itibarla sanık hakkında tefecilik suçundan açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle 07.03.2019 tarihinde verilen mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 272 nci maddesi uyarınca istinaf kanun yoluna tabi olduğu ancak hükümde kararın temyize tabi olduğu belirtilerek temyiz incelemesi için dosya Dairemize gönderilmiş ise de aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin Bölge Adliye Mahkemesince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
Esası incelenmeyen dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,15.05.2023 tarihinde karar verildi.