YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/21106
KARAR NO : 2013/29373
KARAR TARİHİ : 10.12.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma
HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
6352 sayılı Yasanın 2.maddesinin 2.fıkrası uyarınca, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.07.2012 tarihli iade edilmesine dair kararı sadece elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olup, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurusu geçerli olduğundan, bu suç yönünden yeniden verilen hükmün hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek, katılan vekilinin mühür bozma suçundan 29.03.2012 tarihinde verilen beraat kararına yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre, temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2- Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

T.C.
YARGITAY
2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA
Y A R G I T A Y İ L A M I

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 Sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 Sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 Sayılı Yasanın geçici 2/2. ve CMK 223/4.a maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, hüküm fıkrasından “Sanık kendini vekille temsil ettiğinden karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT gereğince 1320,00 TL’nin AAÜT 13/5 maddesi gereğince hazineden alınarak sanığa verilmesine” ibaresinin çıkartılarak, yerine “verilen karar itibarıyla vekalet ücreti tayinine yer olmadığına” karar verilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.