YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/5134
KARAR NO : 2010/2161
KARAR TARİHİ : 07.04.2010

… ile …’u kasten öldürmekten, …’ı kasten öldürmeye teşebbüsten, izinsiz silah taşımaktan sanık …, …’u kasten öldürmekten, …’ı da kasten birlikte öldürmeye teşebbüsten sanık …, işbu öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarına sanıkları azmettirmekten sanık …, suçluyu kayırmaktan sanık …’nın yapılan yargılanmaları sonunda: sanıklar … ile …’ın hükümlülüklerine, öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarına sanıkları azmettirmekten sanık …’in beraatine, sanık …’nın suçluyu kayırmaktan TCK.nun 274/1 maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin (…) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.12.2008 gün ve 138/163 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanıklar … ve … ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanıklar duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanıklar hakkında duruşmalı, müdahiller ile C.Savcısının temyizleri veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar … ve …’in suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde her iki sanığın mağdur …’i öldürmeye teşebbüs ve sanık …’nın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının niteliği tayin, sanık … yönünden tahrik ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar … ve … hakkında açılan davalarda elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık … müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde sübuta vesaireye, sanık … müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde eksik incelemeye, tahrik bulunduğuna, TCK.nun 62. maddesinin uygulanması gerektiğine, müdahiller vekilinin sanık … yönünden sübuta, sanık … yönünden TCK.nun 62. maddesinin uygulanmasının isabetsizliğine, Cumhuriyet Savcısının sanıklar … ve … yönünden sübut bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık … hakkında mağdur …’i öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık … hakkında mağdur …’i öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar … ve … hakkında verilen beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
2- Sanıklar … ve … müdafiileri ile müdahiller vekilinin, sanıklar … ve … hakkında adam öldürme suçlarından kurulan hükümler yönünden diğer temyiz itirazlarına gelince;
… Belediye Sporun kendi sahasında oynadığı maçlarda fiilen simit satışı yapan sanık …’ın, … Sporun … Sporla yapacağı maçın seyircisiz oynanacağı yönünde duyumlar alması üzerine, olay günü … Spor Kulübü müdürü olan mağdur …’i telefonla arayarak “bu haftaki … Spor maçı seyircisiz oynanacak diye duydum, böyle bir şey var mı, doğru mu” diye sorması üzerine, mağdur …’in “henüz böyle bir şey yok” demesine rağmen, maçın seyircisiz oynanacağını düşünen sanık …’in, “maç seyircisiz oynanmayacaksa ilan verin anons yaptırın, taraftarların haberi olsun” demesi üzerine, mağdur …’in, sanık …’e hakaret edip telefonu kapattığı, bu duruma kızan sanığın, mağdur ile görüşmesinden hemen sonra akrabası ve sabıkalı bir kişiliği olan sanık …’yı telefonla arayarak görüştüğü, görüşmenin hemen ardından ekmek servisi yaptığı minübüsle giderek sanık …’yı işyeri önünden aldıktan sonra … Belediye Spor Kulübü binasına geldikleri ve mağdur … ile maktüllerin bulunduğu odaya girdikleri, sanık …’in mağdur …’e telefonda kendisiyle görüşenin kim olduğunu sorması üzerine, …’in de, sert bir tavırla görüşmeyi kendisiyle yaptığını söylediği, sanık …’nın, odanın kapısını kapatarak silahını çekip kimse kıpırdamasın dediği, sanık …’in de, …’e saldırarak vurmaya başladığı, oda içerisinde bulunan maktüller … ve …’un, …’e saldıran sanık …’i engellemeye çalışmaları üzerine, sanık …’nın, sanık …’e müdahele etmeye çalışan maktüllerden önce …’e ateş ederek göğüs sol ve sol ön kol bölgesinden, ardından da …’a ateş ederek göğüs ön yüz ve sol midklavüküler bölgesinden yaraladığı, sonra da …’e ateş ederek onuda yaraladığı, sonra sanık … ile birlikte odadan çıktıkları, sanığın oda içerisinde toplam 7 el ateş ettiği, sanık …’nın araçlarına bindikleri sırada yardım istemek için bina dışına çıkan …’e tekrar 6 el daha ateş ederek sanık …’in kullandığı araçla kaçarak uzaklaştıkları olayda;
A) Sanık …’nın, mağdur …’i darp eden sanık …’e müdahelede bulunan maktüllere engel olmak için ateş ederek öldürdüğü, eylemlerinin “bir suçun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla adam öldürme” suçunu oluşturduğu anlaşıldığı halde, her iki maktül yönünden ayrı ayrı 5237 sayılı TCK.nun 82/1-h, 53. maddeleri uyarınca karar verilmesi gerekirken, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 53. maddeleri uyarınca hüküm kurulması,
b) Sanık …’in, üzerinde silah olduğunu bildiği …’yı yanına alarak olay yerine birlikte gitmeleri, oda içerisine girdiklerinde …’nın odanın kapısını kapatarak silahını çekip “kimse kıpırdamasın” demesine ve silahını çekerek maktullere ateş etmesine sözle ve eylemiyle engel olmaması, bu davranışıyla sanığa manevi yönden cesaret vermesi, olaydan sonra onunla birlikte olay yerinden kaçması hususları dikkate alındığında, eylemlerinin nitelikli adam öldürmeye yardım etme suçunu oluşturduğu anlaşıldığı halde, her iki maktül yönünden ayrı ayrı 5237 sayılı TCK.nun 82/1-h, 39, 62 ve 53. Maddeleri uyarınca karar verilmesi gerekirken, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek 5237 sayılı TCK.nun 37/1 maddesi delaletiyle 81/1, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca hüküm kurulması,
Yasaya aykırı olup, sanıklar … ve … müdafiileri ile müdahiller vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin BOZULMASINA07.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
07.04.2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı … …’in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar … ile … müdafii Avukatlar … ve …’in yokluklarında 08.04.2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.