YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/760
KARAR NO : 2010/2172
KARAR TARİHİ : 07.04.2010

Gasp suçunu kolaylaştırmak maksadıyla …’ı kasten birlikte öldürmekten ve gasptan sanıklar …, … ile …’ün yapılan yargılanmaları sonunda:hükümlülüklerine ilişkin (…) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22/04/2008 gün ve 403/92 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1.Sanıkların, olay tarihinde akşam saatlerinde yaptıkları plan gereği aynı köyde oturan maktulün evine misafir gibi gittikleri, sanık …’ın silah ile maktulü öldürdükten sonra evde yaptıkları araştırma sonucunda maktulün yeleğinin cebinde buldukları 70 TL para ve maktule ait cep telefonunu aldıkları olayda, sanıkların buldukları eşyaların tamamını aldıkları,sanıkların daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumu sözkonusu olmadığından, TCK.nun 150/2 maddesinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmemiş, uygulama olanağının tartışılmaması nedeniyle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.
2.Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların insan öldürme ve yağma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık … müdafiinin suçların sübutuna, yağma suçunda teşdit uygulanmasına, TCK.nun 150/2 maddesinin uygulanmamasına, yaş indiriminin azami hadden yapılması gerektiğine, sanık … müdafiinin eksik incelemeye, sanığın asli fail olmadığına ve yardım eden olarak cezalandırılması gerektiğine, sanık … müdafiinin bir nedene dayanmayan, katılanlar vekilinin takdiri indirim uygulanmasına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 07/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.