YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5907
KARAR NO : 2023/5493
KARAR TARİHİ : 03.07.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/287 E., 2016/108 K.
SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz etme, mala zarar verme tehdit, yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Sanıklar … ve … hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan Beraat, mala zarar verme suçundan Mahkûmiyet,sanık … hakkında yaralama hakaret ve tehdit suçlarından beraat,sanık … hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığı, tehdit ve yaralama suçlarından mahkumiyet
Sanık …’ın kendisi hakkında hakkı olmayan yere tecavüz, tehdit, yaralama ve hakaret suçlarından verilen beraat kararlarının gerekçesine yönelik olmayan temyizde hukuki yararı bulunmadığı yapılan ön incelemede tespit edilmiştir.
Katılan … vekilinin sanık … ve … hakkında tehdit, hakaret ve yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik mağdur ve katılan sıfatının bulunmaması nedeniyle hükümleri temyiz etmeye hak ve yetkisinin bulunmadığı yapılan ön incelemede tespit edilmiştir.
Sanıklar … ve … hakkında hakkı olmayan yere tecavüz ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik Esas No : 2021/5907
5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1- Mustafakemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 13.08.2015 tarihli iddianamesiyle sanıklar … ve … hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca ve mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 151 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca, cezalandırılmaları istemiyle kamu davaları açılmıştır.
Mustafakemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 19.08.2015 tarihli iddianamesiyle sanıklar … ve … hakkında yaralama suçundan 5237 sayılı sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca, hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca, tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davaları açılmıştır. Dosyalar birleştirilmiştir.
2. Mustafakemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli kararı ile sanıklar … ve … hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 3320 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.
Sanık … hakkında yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından beraat kararları verilmiş,sanık … hakkında yaralama suçundan 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık …’ın temyiz istemi bir nedene dayanmamaktadır.
2. Sanık … müdafiinin temyiz istemi mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün dayanağının ve delilinin bulunmadığına, suça konu taşınmazlarda katılanların herhangi bir haklarının bulunmadığının yargılama aşamasında ortaya çıktığına, suça konu tarlalarda olay tarihinde hiç birşey ekili olmadığı halde katılanların sanığın tarlasına girmesine cebir yoluyla engel olmaya kalktıklarına, katılanların söz konusu taşınmazda kiracı olmadıklarına, yulaf ekiminin kasım aralık ocak aylarında yapılabileceği katılanlara ihtarın eylül ayında yapıldığına yedi ay sonra hasadını yapabilecekleri ürünü ihtara rağmen ekmeleri nedeniyle kötü niyetli olduklarına, beraat kararı verilmesi gerektiğine vesaireye ilişkindir
3. Katılan … vekilinin temyiz istemi sanıkların hakları olmayan yere tecavüz ettiklerine, Esas No : 2021/5907
cezalandırılmaları gerektiğine, kendilerinin Mustafakemalpaşa Sulh Hukuk mahkemesinde kiracılıklarının tespiti için dava açtıklarına, taşınmaz sahiplerinin tahliye davası açtıklarına, taşınmazda kiracı oldukları için hakkı olmayan yere tecavüz suçunun oluştuğuna, mala zarar verme suçununda sabit olduğuna ancak verilen cezanın en üst hadden verilmesi gerektiğine ayrıca sanıkların mala zarar verme suçundan iki kez ceza verilmesi gerektiğine zire iki tane eylem bulunduğuna,takdiri indirim nedenlerinin uygulanma gerekçesinin yetersiz olduğuna, sanıkların hakkı olmayan yere tecavüz ve mala zarar verme suçlarından iki kez cezalandırılmaları gerektiğine vesaireye ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Suça konu Koşuboğazı ve Durumtay Mahallelerinde yer alan 111 ve 835 parsel sayılı taşınmazları katılanların 2011-2012-2013 yılları ekim aylarında kiralayarak kullandıkları söz konusu taşınmazları sanık …’in eşi ve oğlunun 21.08.2014 tarihinde tapudan devraldıkları, katılanların suça konu taşınmazları 2020 yılına kadar kiraladıklarının tespitine ilişkin dava açtıkları ve bahse konu yerlere 2014 yılı içerisinde yulaf ektikleri, sanık …’in bu taşınmazları 11.11.2014 tarihinde sanık …’a kiraladığı, sanık …’ın sanık …’in azmettirmesiyle 06.05.2015 tarihinde 111/4 parseldeki yulaf ekili tarlanın tamamını ve 835 parseldeki yulaf ekili tarlanın bir kısımını sürerek bozduğu, akabinde 11.05.2015 tarihinde 835 parseldeki yulaf ekili tarlanın geri kalanını da sürerek bozduğu her iki sanığında fikir ve eylem birliği içerisinde mala zarar verme ve hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.
IV. GEREKÇE
1. Sanık …’ın kendisi hakkında hakkı olmayan yere tecavüz, tehdit, yaralama ve hakaret suçlarından verilen beraat kararlarının gerekçesine yönelik olmayan temyizde hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmakla red kararı vermek gerekmiştir.
2. Katılan … vekilinin sanık … ve … hakkında tehdit, hakaret ve yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik mağdur ve katılan sıfatının …’ye ait olması nedeniyle hükümleri temyiz etmeye hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla red kararı vermek gerekmiştir.
3. Sanıklar … ve … hakkında hakkı olmayan yere tecavüz ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;
Suça konu taşınmazları katılanların 2011-2012-2013 ve 2014 yıllarında kiralayarak kullandıkları, sanık …’in eşi ve oğlunun bu taşınmazları 21.08.2014 tarihinde tapudan satın aldıkları ve katılanlara suça konu taşınmazları tahliye etmeleri için 09.09.2014 tarihinde Mustafakemalpaşa 1. Noterliğinden ihtarname çektikleri, katılanların suça konu taşınmazlara 2014 yılı Ekim – Kasım aylarında yulaf ektikleri, sanık …’in tüm bu hususları bilmesine rağmen sanık …’a taşınmazları kiralayıp taşınmazlar üzerinde ekili olan yulafları sürmeye azmettirdiği, sanık …’ın 06.05.2015 tarihinde 111/4 numaralı parselin tamamını, 835 numaralı parselinde bir kısmını sürdüğü ve ekili yulaflara zarar verdiği aynı karar altında 11.05.2015 tarihinde 835 numaralı parselin kalan kısmını da traktörle sürüp ekili yulafa zarar verdiği olayda, sanıkların eylemlerinin zincirleme şekilde hakkı
olmayan yere tecavüz suçunu ve zincirleme şekilde mala zarar verme suçunu oluşturduğu anlaşılmasına karşın ilk derece mahkemesince anılan hükümlerin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraat, mala zarar verme suçundan mahkumiyet hükümleri kurması hukuka aykırı bulunmuştur.
Kabule ve uygulamaya göre’de;
Hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamındaki hakkı olmayan yere tecavüz suçu ile birlikte işlenen 5237 sayılı Kanun’un 151 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamındaki mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak her iki suçla ilgili olarak uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle kararlar hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
1. Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle, beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde sanık …’ın hukuki yararı bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2. Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle, Katılan … vekilinin sanık … ve … hakkında tehdit, hakaret ve yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik mağdur ve katılan sıfatının …’ye ait olması nedeniyle hükümleri temyiz etmeye hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
3. Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli kararına yönelik katılan vekili ve sanıklar … müdafii ile sanık …’ın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 326/son ve 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2023 tarihinde karar verildi.