YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5917
KARAR NO : 2023/5893
KARAR TARİHİ : 06.07.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/746 E., 2016/262 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığının 25.01.2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2011 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar Esas No : 2020/5917

itiraz olunmadan 01.04.2011 tarihinde kesinleşmiştir.
3. Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince uygulanan 5 yıllık denetim süresi içerisinde, kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2015 tarihli ve 2015/502 Esas, 2015/1188 Karar sayılı kararı ile ihbarda bulunulması üzerine Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hüküm, hükmün açıklanmasına sebebiyet veren ihbara konu Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/502 Esas, 2015/1188 Karar sayılı ilama ilişkin düzenlenen iddianamede, sanık hakkında, suç tarihinde uzlaşmaya tabi olmayan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen tehdit suçundan da dava açılması nedeniyle aynı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen yaralama suçu bakımından uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı, ancak açılan dava sonrası yapılan yargılama ile sanık hakkında tehdit suçundan beraat kararı verildiği ve ayrıca söz konusu tehdit suçunun hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre, uzlaştırma kapsamına alınması nedeniyle hükmün açıklanmasına neden olan basit yaralama suçunun da uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, hükmün açıklanmasına neden olan basit yaralama suçuna ilişkin mahkemesince uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılarak sonucuna göre açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/746 Esas, 2016/262 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.07.2023 tarihinde karar verildi.