YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/4082
KARAR NO : 2023/4301
KARAR TARİHİ : 24.04.2023
MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/3183 E., 2022/4061 K.
HÜKÜM/KARAR : Esastan red
İLK DERECE MAHKEMESİ : … 1. İş Mahkemesi
SAYISI : 2020/99 E., 2022/168 K.
Taraflar arasındaki prime esas kazanç tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili, müvekkilin 23.02.2015-23.07.2018 tarihleri arasında davalı işyerinde şoför olarak çalıştığını, müvekkilin işten ayrılma tarihine kadar aynı pozisyonda çalıştığını, işten son ayrılma tarihinde aylık net ücretinin 2.400 TL olduğunu, davalı işveren tarafından müvekkilin sigorta primlerinin gerçek ücret üzerinden değil asgari ücret üzerinden bildirildiğini, asgari ücret tutarında ücretin banka aracılığıyla gönderildiğini, arta kalan ücretin elden makbuz karşılığında verildiğini, müvekkilin prime esas kazancının hem aynı dönem işveren nezdinde çalışmış tanıklar hem de ekte sunulmuş makbuz ile kanıtlanabileceğini, yapılan usulsüzlük sebebiyle 20.07.2018 tarihinde müvekkil tarafından işverene ihtar çekilerek iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, sonrasında Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğüne ihbarda bulunulduğunu iddia ederek davacının davalı işyerinde çalıştığı sürelerde almış olduğu prime esas kazancının tespiti ile eksik gösterilen primlerin davalı tarafından tamamlattırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili, davanın öncelikle zaman aşımı nedeniyle reddi gerektiğini, davacının müvekkil şirkette 23.02.2015-23.07.2018 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, aylık ücretinin bank kanalıyla maaş hesabına yatırıldığını, davacının müvekkil nezdinde çalışmış olduğu süre boyunca aldığı ücretin dilekçe ekinde sunulan davacının imzasına havi maaş bordrolarıyla sabit olduğunu, davacının daha fazla maaş aldığı iddiasının yersiz olduğunu, davacının delil olarak dayandığı 2018 Temmuz ayında kendisine ekstra olarak verilen bedelin ise makbuz üzerinde de yer aldığı üzere davacının o ay ekstra işler nedeniyle yol ve yemek ücreti olarak ödendiğini, bu makbuzun maaş ile bir ilgisinin bulunmadığını, SGK tarafından yapılan incelemede de bu yönde bir tespit yada müvekkile kesilen bir cezanın söz konusu olmadığını, davacının işi ve mesleği gereği asgari ücretten daha fazla bir maaş almasının da söz konusu olmadığını, resmi SGK kayıtları ve maaş bordroları ile davacıya ait maaş banka hesaplarının yazılı ve kesin delil niteliğinde olduğunu, aksini iddia eden davacı için iddialarını yazılı delille kanıtlamasının zorunlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.
Davalı Kurum vekili, davanın reddini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk derece mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davanın kısmen kabulüne, davanın 01.01.2016-23.07.2018 tarihleri arasındaki dönem yönünden reddine, davanın 23.02.2015-31.12.2015 tarihleri arasındaki dönem yönünden kabulüne, 2015/2 inci ay için 109,58 TL, 2015/3 üncü ay için 476,64 TL,2015/4 üncü ay için 476,64 TL,2015/5 inci ay için 476,64 TL,/6 ıncı ay için 476,64 TL,2015/7 ini ay için 580,72 TL, 2015/8 inci ay için 580,72 TL, 2015/9 uncu ay için 580,72 TL,2015/10 uncu ay için 580,72 TL, 2015/11 inci ay için 580,72 TL, 2015/12 inci ay için 580,72 TL, Ek SPEK’in davalı tarafından eksik bildirildiğinin tespitine, davacı adına davalı tarafından kuruma yatırılması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
Davacı vekili, ilk derece mahkemesi kararının kanunlara ve usule aykırı olduğunu, kısmen red kararının yerinde olmadığını, para makbuzlarının yazılı delil olarak ele alınması gerektiğini, eksik inceleme ile karar verildiğini beyan ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulünü istemiştir.
Davalı vekili, ilk derece mahkemesi kararının hatalı olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini, hiçbir bilgi ve belge bulunmadığından davanın reddi gerektiğini beyan ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.
Davalı Kurum vekili, davanın kısmen kabul kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesinin yerinde olmadığını, kamu düzenine ilişkin iş bu dosyada asıl olanın resmi belge ve kayıtlar olduğunu beyan ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında;Somut olayda; davacının 01.01.2016 – 23.07.2018 tarihleri arasındaki dönem yönünden, diğer davalı Kurum’a prime esas kazançlarının eksik bildirildiği yönündeki iddiasının yazılı belge ile kanıtlanamadığı; 23.02.2015 – 31.12.2015 tarihleri arasındaki dönem yönünden, prime esas kazançlarının Kurum’a eksik bildirildiğinin anlaşılması karşısında; ilk derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığından, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.
B.Temyiz Sebepleri
Davalılar vekilleri, istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, davacının 23.02.2015-23.07.2018 tarihleri arasındaki çalışmasına ilişkin prime esas kazancının tespitidir.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun’un 86 ıncı maddeleridir.
3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalılar vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
24.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.