Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2023/1845 E. 2023/5072 K. 13.07.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1845
KARAR NO : 2023/5072
KARAR TARİHİ : 13.07.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya 1.Sulh Ceza Mahkemesinin, 05.03.2009 tarihli ve 2008/146 Esas, 2009/518 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 86 ncu maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun’un 231 … maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir, bu karar 09.06.2009 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22.04.2015 tarihli ve 2015/337 Esas, 2015/350 Karar sayılı kararı ile; sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 … maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına 51 … maddesinin birinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca ertelenmesine ve 1 yıl denetim altında bulundurulmasına karar verilmiştir.

3. Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22.04.2015 tarihli ve 2015/337 Esas, 2015/350 Karar sayılı kararının Cumhuriyet Savcısı(lehe), sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 01.04.2021 tarihli ve 2021/7303 Esas ve 2021/5859 Karar sayılı kararı ile; hüküm açıklanmadan önce duruşma açılması ve sanığa savunma hakkı tanınması gerektiği, ikinci işlenen kasıtlı suç olan mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamında olduğu, uzlaşma sağlanıp sağlanmadığının araştırılması gerektiği, sağlanmışsa denetim süresinde başka kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin olup olmadığının araştırılması gerektiği, kasten yaralama suçunun basit yargılama yönünden değerlendirilmesi gerektiği, hükmün açıklanmasından sonra yeni bir suç nedeni ile hükmedilen cezanın aynen açıklanması yerine cezanın ertelenmesine karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 … maddesinin on birinci maddesi ve Ceza Genel Kurulu’nun 15.01.2019 tarihli ve 2015/330 Esas, 2019/8 Karar sayılı kararına aykırı açıklanması, 5235 sayılı 53’üncü maddenin yeniden değerlendirilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 29.11.2022 tarihli ve 2021/383 Esas, 2022/941 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kazanılmış hak gereği 51 … maddesinin birinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca ertelenmesine ve 1 yıl denetim altında bulundurulmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, ceza miktarının çok olduğuna, ağır tahrik hükümleri ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, hapis cezasının paraya çevrilmesine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın olay tarihinde resmi nikahlı eşi olan mağduru aralarında yaşanan tartışma neticesinde vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı, anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, mağdur beyanları, adli tıp raporu, tutanaklar ve adli sicil kayıtları, nüfus kayıtları, dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
1. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mağdurdan sanığa yönelen haksız söz ve eylem olmadığı anlaşıldığından, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 13.Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 29.11.2022 tarihli ve 2021/383 Esas, 2022/941 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.07.2023 tarihinde karar verildi.