Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/11565 E. 2023/5044 K. 13.07.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11565
KARAR NO : 2023/5044
KARAR TARİHİ : 13.07.2023

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, silahla tehdit
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/210 Esas, 2015/4137 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
a) Katılan …’a yönelik silahla tehdit suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü

maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b) Katılan …’a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bu kararın sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 15.10.2018 tarihli ve 2018/5805 Esas, 2018/17173 Karar sayılı kararıyla;
“a.Sanık hakkında katılan …’a karşı silahla tehdit eylemine ilişkin olarak; sanığın, katılanlar … ve … ile arasında benzer suçlardan dolayı birden fazla dava bulunduğunun anlaşılması, sanık hakkında 24.12.2014 tarihli iddianame ile açılan dava sonucunda … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2014/796 Esas ve 2015/195 Karar sayılı kararı ile katılanlar …, … ve …’e yönelik 13-18.10.2014 tarihindeki silahla tehdit eyleminden mahkumiyet kararı verildiğinin, incelemeye konu dosyada ise, katılan …’a 10.11.2014 tarihinde gerçekleştirilen silahla tehdit eyleminden sanığın mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, eksik ya da fazla cezaya hükmolunmasının önlenmesi için, … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/796 Esas ve 2015/195 Karar sayılı dosyası ile incelemeye konu dosya arasında 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanması ihtimali bulunduğundan birleştirilmesi, suç tarihleri ve iddianame yazım tarihlerine göre hukuki veya fiili kesinti olup olmadığının ve 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b.Sanığın katılan …’a yakın mesafeden üç el peş peşe ateş ettiği, katılanın sol boyun bölgesinden yaralandığı, bu olaylar sonucunda katılan …’ın omuz kısmına üç mermi isabet ettiği ve … Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 01.04.2015 tarihli raporda belirlendiği üzere katılan …’ın sol klavikulada açık parçalı kırığa neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılmakla, katılanın yaralanmasının hayati bölgelere yakın oluşu ile katılanın karşı koyması sonucu hayati bölgeye isabet etmemesi, sanığın ısrar ederek 4-5 el ateş etmesi, kullanılan silahın elverişli olması, atış mesafesi ve meydana gelen yaralanmanın niteliği gibi hususlar dikkate alındığında, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağı denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle tüm bu hususlar tek tek dikkate alınıp karar yerinde tartışılmadan kasten yaralama suçundan hüküm kurulması..”
Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2019 tarihli ve 2018/1108 Esas, 2019/415 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
a) Katılanlar Nurcan ve Songül’e yönelik silahla tehdit suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Katılan …’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 81 … maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kastın öldürmeye yönelik olmadığına, asgari hadden uzaklaşılmasının hatalı olduğuna, haksız tahrikin varlığına,
2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri; Nurcan’a yönelik eylemde suç vasfının hatalı tayin edildiğine, noksan ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılan …’ın beyaz eşya mağazası bulunduğu, katılan …’ın da bu mağazaya ortak ve aynı zamanda …’ın baldızı olduğu; sanığın oğlu … ile katılan …’ın oğlu Volkan’ın iş ortaklığı yaptıkları, ancak katılan …’ın oğlunun işlerinin kötü gitmesi nedeniyle ortadan kaybolduğu, oğlu …’nın katılan …’ın oğlundan alacağı olduğunu söyleyen sanığın, olay tarihinden önce bir çok kez mağazaya giderek katılan …’dan para istediği, ancak katılan …’ın borçla kendisinin herhangi bir ilgisinin bulunmadığı gerekçesiyle ödeme yapmadığı, sanık …’in oğlu ve oğlunun vasıtasıyla ortaklığa para koyduğunu belirttiği yakınlarının alacağı olduğu iddiasıyla ve bu alacağı tahsil etmek için tanık …’i de aracı olarak katılan …’a gönderdiği, ancak …’ın yine para vermeyi kabul etmediği, bu nedenle taraflar arasında adliyeye de intikal eden bir çok olay yaşandığı, olay tarihinde sanığın yine bu alacak verecek meselesini konuşmak amacıyla katılan … ve katılan … tarafından işletilen beyaz eşya mağazasına geldiği ve katılanlara “geçin lan içeriye” diyerek yan taraftaki ofis olarak kullanılan odaya geçmelerini istediği, bu sırada Nurcan’ın kendisine müdahale etmesini önlemek için korkutmak amacıyla Nurcan’a doğru bir el ateş ettiği, sanığın katılan …’ın sırtına vurarak onu içeriye sokmaya çalıştığı, “öde lan parayı” deyip silahını çektiği ve katılan …’ın omuz bölgesine ateş ederek omzundan yaraladığı, katılan …’ın ofisin iç tarafına kaçtığı, sanığın elinde silah ile çıkış kapısına doğru gittiği sıra da katılan …’ın demir çubukları sanığa doğru fırlatması üzerine sanığın tekrar katılan …’a doğru yöneldiği, katılan …’ın saklandığı yerden çıkıp sanığa müdahalede bulunmak istediği sırada sanık ile birlikte yere düştükleri, yerde bir müddet boğuştuktan sonra sanığın katılandan kurtulduğu ve yerde yatan katılan …’a yakın mesafeden üç el peş peşe ateş ettiği, katılanın sol boyun bölgesinden yaralandığı, bu olaylar sonucunda katılan …’ın omuz kısmına üç mermi isabet ettiği ve … Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 01.04.2015 tarihli raporda belirlendiği üzere katılan …’ın sol klavikulada açık parçalı kırığa neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Katılanlar aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı ikrar etmiş, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları, iş yeri kamera görüntülerini içerir CD ve inceleme tutanağı, olay yeri inceleme ve görgü tespit tutanakları, kriminal raporlar, sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak … Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 01.04.2015 tarihli rapor dava dosyasına eklenmiş,

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ancak gereklerinin kısmen yerine getirilmediği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanık hakkında katılan …’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz sebepleri yönünden;
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükmün bu veriler ışığında gerekçelendirilmiş olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, suçta kullanılan tabancanın elverişliliği, atış sayısının fazlalığı, yaralanmanın hayati bölgelere yakın oluşu ile katılanın karşı koyması sanığın eylemini tamamlayamaması bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastıyla hareket ettiği, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı uyarınca makul ölçüde teşebbüs hükmünün uygulanmasına ilişkin Mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmediği, haksız tahrike ilişkin koşulların oluşmadığı anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık hakkında katılanlar Nurcan ve Songül’e yönelik silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz sebepleri yönünden;
Sanığın katılan …’ı tehdit amacıyla silah kullandığının anlaşılması karşısında, katılan vekilinin suç vasfına ilişkin temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1. Sanığın dosyamıza konu 10.11.2014 tarihli eylemlerinin katılan …’e yönelik olmadığı, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 15.10.2018 tarihli ve 2018/5805 Esas, 2018/17173 Karar sayılı bozma ilamında katılan …’a yönelik silahla tehdit suçu açısından değerlendirme yapıldığı halde 5237 sayılı Kanunun 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.
2. Kabul ve uygulamaya göre, de; 5237 sayılı Kanunun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının fıkrası (a) bendi ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmolunan “2 yıl 6 ay” hapis cezası aynı Kanun’un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği (1/4) oranında artırıldığında, “2 yıl 13 ay 15 gün” yerine, hesap hatası yapılarak “3 yıl” hapis cezası, devamında 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği (1/6) oranında indirim uygulandığında, “2 yıl 7 ay 7 gün” yerine, “2 yıl 6 ay ” hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza belirlenmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
A. Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2019 tarihli ve 2018/1108 Esas, 2019/415 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;
Gerekçe bölümünün (B-1-2) bentlerinde açıklanan nedenlerle zincirleme suç hükümlerinin uygulaması ve hesap hatası yapılması yönlerinden sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2019 tarihli ve 2018/1108 Esas, 2019/415 Karar sayılı kararının, tebliğnameye aykırı olarak 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.07.2023 tarihinde karar verildi.