Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2021/10348 E. 2023/2681 K. 16.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10348
KARAR NO : 2023/2681
KARAR TARİHİ : 16.05.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Mala zarar verme, hırsızlık
HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, Beraat

1-Hırsızlık Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden
Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2015 tarihli ve 2015/77 Esas, 2015/444 Karar sayılı kararının katılan tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapıldığı anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
2. Mala Zarar Verme Suçundan Verilen Beraat Hükümleri Yönünden
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanıkların üzerine atılı katılanın arazisinde bulunan ağaçları keserek götürmek şeklindeki eylemlerine istinaden mala zarar verme suçu için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun152/1-c maddesi uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve aynı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 05.05.2015 tarihli sanıkların savunmalarının alınması olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından,
Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2015 tarihli ve 2015/77 Esas, 2015/444 Karar sayılı kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddei gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,16.05.2023 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.