YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/9640
KARAR NO : 2023/2986
KARAR TARİHİ : 24.05.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, kamu malına zarar verme
SUÇLARIN TARİHİ : 26.07.2011
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
1-Suçtan zarar gören kurum vekilinin görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden temyiz isteminin incelemesinde
Gaziosmanpaşa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2016 tarihli ve 2016/62 Esas, 2016/283 Karar sayılı kararının, suçtan zarar gören kurum vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Yargılama konusu suç yönünden katılan Kurum’un suçtan zarar gören sıfatının bulunmadığı, bu itibarla 5271 sayılı Kanun’un 237/1. maddesi uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305/1. maddesi gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, anlaşılmakla suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, REDDİNE,
Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2-Görevi yaptırmamak için direnme ve kamu malına zarar verme suçları için sanığın temyizi ile katılan vekilinin kamu malına zarar verme suçu yönünden temyiz isteminin incelenmesinde
Katılan sıfatını alabilecek surette yargılama konusu mala zarar verme suçundan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunduğu belirlenen İçişleri Bakanlığına izafeten … İl Emniyet Müdürlüğü vekilinin 03.01.2023 tarihli dilekçesindeki katılma talebine istinaden 5271 sayılı Kanun’un 237/2. maddesi uyarınca şikâyetçi kurumun davaya katılmasına karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 05.11.2021 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.
Açıklanan nedenle Gaziosmanpaşa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2016 tarihli ve 2016/62 Esas, 2016/283 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.