YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1753
KARAR NO : 2023/1794
KARAR TARİHİ : 05.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme

… Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.11.2014 tarihli ve 2014/6450 Soruşturma, 2014/2406 Esas, 2014/1439 İddianame numaralı iddianamesiyle hükümlü hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.
… 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/795 Esas, 2015/228 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 151 ve 62. maddeleri uyarınca 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
… 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/795 Esas, 2015/228 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyiz edilmesi sonucu Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 23.05.2019 tarihli ve 2018/15131 Esas, 2019/8904 Karar sayılı kararıyla hükmün kesin olması nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Adalet Bakanlığının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/1. maddesi uyarınca, 11.08.2022 tarihli ve 2022/3850 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.11.2022 tarihli ve KYB-2022/113538 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.11.2022 tarihli ve KYB-2022/113538 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“ Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 25/09/2018 tarihli ve 2016/8681 esas, 2018/11178 karar sayılı ilamında yer alan “…Sanığın, müştekiye ait motosikleti çalmak amacıyla direksiyon kilidini kırması şeklinde gerçekleşen eyleminde, hırsızlık suçunun konusu olan motosiklet ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden bu suçtan beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş…” şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, kilitli olarak bırakıldığı bahçeden çalınan suça konu motosikletin, kolluk tarafından yapılan araştırma sonucunda sinyalleri sökülmüş, tamamen siyah renge boyanmış, kontak kilidinin düz kontak yapılmasına bağlı olarak kırılmış, eşya taşımak için kullanılan kutusu sökülmüş, motor ve şase numaraları kazınmış şekilde sanıkta bulunması üzerine, nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından yapılan yargılama sonucunda sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarının yanı sıra mala zarar verme suçundan da mahkumiyetine karar verilmiş ise de, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan mala zarar verme eyleminin bir bütün olarak hırsızlık suçu kapsamında kalacağı, ayrıca hırsızlanma eylemi tamamlandıktan sonra verilen zararın da mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, mala zarar verme suçundan mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin;
“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.
2. Hükümlünün katılana ait motosikleti çaldığı, çaldığı sırada ve sonra suça konu motosiklete hasar vermesi nedeniyle hırsızlık suçunun yanında mala zarar verme suçundan da mahkûmiyet hükmü kurulmuş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.01.2014 tarihli ve 2013/2-686 Esas, 2014/19 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı anlaşılmıştır.
3. 5271 sayılı Kanun’un 223/2. maddesinin (a) bendi uyarınca hükümlünün beraatine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/795 Esas, 2015/228 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlü hakkında mala zarar verme suçundan kamu davası açılmış ise de; 5271 sayılı Kanun’un 223/2. maddesinin (a) bendi gereği BERAATİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.04.2023 tarihinde karar verildi.