YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11038
KARAR NO : 2023/18268
KARAR TARİHİ : 10.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 43, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Tebliğname’de karar tarihinden sonra yürürlüğe giren ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde düzenlenen basit yargılama usulüne ilişkin düzenleme ve Anayasa Mahkemesi kararı çerçevesinde hükmün bozulması gerektiği görüşü belirtilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, olay günü alkollü olup olayı hatırlamadığı, özür dilediği, suç kastının olmaması nedeniyle beraatine karar verilmesi gerektiği, hakkında indirim sebeplerinin uygulanmadığına vesaire ilişkindir
III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü alkollü olan sanığın çevreyi rahatsız ettiği ihbarı üzerine şikâyetçi kolluk görevlilerinin olay yerine geldikleri, alkollü olan sanığı uyardıkları ve çevreyi rahatsız eden sanık hakkında işlem yaptıkları sırada sanığın kolluk görevlilerine sinkaflı küfürler sarf etmek suretiyle üzerine atılı kamu görevlisine hakaret suçunu işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Tebliğname’deki Bozma Düşüncesi Yönünden
Hakaret suçunun aleni yer olan hastane bahçesinde de işlendiğinin anlaşılması karşısında Tebliğname’deki basit yargılama usulünün uygulanması gerektiği yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.
B. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
1. Olay ve Olgular bölümünde anlatıldığı şekilde sanığın üzerine atılı hakaret suçunu gerçekleştirdiği hususunun birbirleriyle uyumlu şikâyetçi beyanları ve olay tutanağı neticesinde sübut bulduğuna yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
2. Sanığın kendi isteğiyle aldığı alkolün etkisiyle üzerine atılı eylemi gerçekleştirmesinin kastı veya kusuru ortadan kaldıran bir neden olmadığı anlaşılmıştır.
3. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinde düzenlenen indirimin uygulandığı belirlenmiş ve aynı Kanun’un 50 ve 51 inci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen hükümlerin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
C. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
1. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
2. Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
3. 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uygulanırken, 5275 sayılı Kanun’un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca en ağır cezayı içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, daha az cezayı içeren ve birinci kez mükerrirliğine neden olacak ilam tekerrüre esas alınmış ve hakaret suçunun aleni yer olan hastane bahçesinde de işlendiğinin anlaşılmasına karşın 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen artırım uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından,
4. Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.05.2023 tarihinde karar verildi.